Boekgegevens
Titel: Lessen voor de zondagschool over het Oude en Nieuwe Testament
Deel: II: Nieuwe Testament
Auteur: Stock, Eugene
Uitgave: Rotterdam: D.A. Daamen, 1899
3e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-1149
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_206458
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Lessen voor de zondagschool over het Oude en Nieuwe Testament
Vorige scan Volgende scanScanned page
505 CIV. CHRISTUS' Äl'OSTEL IN DE KEIZERLIJKE STAD.

Vers 40 geeft het Grieksch niet juist weer;
er moest staan, dat zij de ankertouwen
kapten en de ankers in zee lieten vallen,
daar zij ze toch niet meer konden gebruiken.
13. Op eene vraag, die door velen ge-
daan wordt, geeft Norris het volgende
verstandige antwoord:
« Hier is een door den H. Geest bezield
schrijver, die zich, een geheel hoofdstuk
door, met niets anders ophoudt dan met
aardrijkskundige en zeevaartkundige bij-
zonderheden — bijna geen woord van
rechtstreeks geestelijken inhoud wordt er
aan toegevoegd. Hoe is dit te verklaren?
De uitvoerigheid van het verhaal kan ver-
klaard worden uit de omstandigheid, dat
Lukas zelf aan boord was en het journaal
hield. Maar gaf de Geest hem in dit alles
in de Heilige Schrift te beschrijven?
Ten eerste kent de Heilige Schrift de
tegenwoordige onderscheiding tusschen
Bijbelsche en wereldgeschiedenis niet.
Ten tweede was deze reis eene crisis,
of liever de crisis van Lukas' geheele
verhaal.
Te Rome schreef hij voor het Wes-
tersche Christendom. Het groote doel, dat
hij van het begin tot het eind voor oogen
hield, was om aan te toonen, hoe het
Evangelie daar was gekomen. Van Paulus
zelf had hij geleerd Rome als het eind-
doel van zijn arbeid te beschouwen; toen
de geschiedenis, die hij schreef, zoover
was gekomen, gevoelde hij, dat zijnetaak
ten einde was. Hoe natuurlijk dus, dat
zijn verhaal, dat eerst in ruwe trekken de
gebeurtenissen weergeeft en niet bij één
persoon stilstaat, zich langzamerhand meer
en meer bepaalt tot hem, aan wien deze
zending naar het Westen was toevertrouwd;
en eindelijk alleen zijne levensgeschiedenis
behandelt, naarmate het meer en meer
duidelijk wordt, dat de vervulling van
deze zending van dit eene leven afhangt.
En spreekt het niet vanzelf, dat, wanneer
eindelijk de Apostel zich voor zijne laatste
reis inscheept, de belangstelling stijgt en
elk gevaar eene zaak van het hoogste
gewicht wordt!«
Les CIV. — Christus' Apostel in de Keizerlijke Stad.
<iHet zwakke dei* wereld heeft God uitverkoren, opdat Hij het sterke zou beschamen».
Te lezen — Hand. XXVIH : 12—31.
Te leeren — Dan. H : 44; 1 Cor. 1 : 27—29. (Gez. 56 : 9; Gez. 57:2; Ps. 89:7).
Voor den Onderwijzer.
Men zal opmerken, dat in de eerste drie afdeelingen van de volgende Schets
eene poging is gewaagd, om de treffende tegenstelling aan te toonen tusschen
het «sterke» Heidensche Rome en het «zwakke» werktuig, dat God gebruikt
om hen te «beschamen» (zie motto dezer Les), en dat het doel der vierde
afdeeling is, die twee samenkomsten van Paulus met de Joden, welke den
voornaamsten inhoud uitmaken van het te lezen gedeelte, binnen de alge-
meene perken der Les te brengen.
Men trachte zooveel mogelijk nadruk te leggen op de bovengenoemde tegen-
stelling, vooral omdat kinderen van de eeuw het moeilijk vinden zich
Paulus voor te stellen als den onbekenden prediker eener verachte .sekte.
Gesteld, dat een Javaan, om de eene of andere beschuldiging door den Gouver-
neur-Generaal gevankelijk naar Nederland werd gezonden om verhoord te
worden, en dat men ons zeide, dat deze Javaan de verkondiger eener nieuwe
leer was, die hij wenschte, dat alle Nederlanders omhelsden — dit zou nauwe-
lijks eene overdrijving zijn van den toestand van Paulus te Rome.