Boekgegevens
Titel: Lessen voor de zondagschool over het Oude en Nieuwe Testament
Deel: II: Nieuwe Testament
Auteur: Stock, Eugene
Uitgave: Rotterdam: D.A. Daamen, 1899
3e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-1149
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_206458
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Lessen voor de zondagschool over het Oude en Nieuwe Testament
Vorige scan Volgende scanScanned page
328
LXIX. HET LAATSTE AVONDMAAL. —
I.
En het is altijd sedert dien tijd gedaan —
hoevele millioenen malen in 1800 jaren!
« Gedaan » overal, waar twee of drie, die
Christus liefhebben, te zamen zijn, aan
boord van een schip, op de sneeuwvelden
van Groenland, in het woestijnzand van
Afrika, zoowel als in otize kerken. En hoe
lang zal het nog gedaan worden? 1 Cor.
XI : 26 — «Totdat Hij komt!»
Beproef te begrijpen waarom Christus
« des Heeren Avondmaal» instelde, en wat
het beteekent, wanneer wij het vieren.
Indien een Hollandsche jongen vraagt,
evenals een Joodsche jongen dit van het
Paaschfeest deed: «Wat is de beteekenis
van dezen maaltijd?» — hoe zuilen wij
het dan uitleggen?
Bij des Heeren Avondmaal wor-
den twee zaken gedaan. Zie wat
de Heer zeide, nadat Hij het brood ge-
broken had: «Neemt, eet, dat is Mijn
lichaam, hetwelk voor u gebroken wordt;
doet dat tot Mijne gedachtenis»; en bij
den drinkbeker: «Deze drinkbeker is het
Nieuwe Testament in Mijn bloed, doet dat,
zoo dikwijls als gij dien zult drinken, tot
Mijne gedachtenis ».
1. Wij vieren gedachtenis van Chris-
tus* dood voor ons. Waarom werd het
sacrament van het Heilig Avondmaal in-
gesteld? — Tot eene gedurige herinnering
aan de offerande van den dood van Chris-
tus. Maar zouden wij zonder dat den dood
van Christus niet kunnen herdenken?
Misschien wel, maar —
(a) Is het «herdenken» alleen genoeg?
Zouden wij niet gaarne « gedachtenis vie-
ren» van zulk eene gebeurtenis? (Voor-
beeld. — Een verjaardag; wij denken
niet alleen aan den dag, maar vieren
hem op eene bijzondere wijze. En waarom
plaatsen wij een grafsteen ter herinnering
aan een overleden vriend? Konden wij
zonder dat niet aan hem denken?).
Q}) Het Avondmaal des Heeren dient
ook om ons indachtig te maken aan het-
geen onze Heiland voor ons gedaan heeft.
Wanneer wij tot het Avondmaal gaan,
kunnen wij bedenken «Het brood en de
wijn zijn nu reeds meer dan 1800 jaar
uitgedeeld geworden — het werd het eerst
gedaan op dienzelfden avond, dat Jezus
verraden werd — Hij beval het — hoe
waar is dit alles! — Hij is werkelijk voor
mij gestorven ». Het Brood herinnert aan
Zijn Lichaam, dat « voor ons gestorven is »,
de Wijn aan het Bloed, « dat vergoten is,
tot vergeving onzer zonden a. Maar wan-
neer wij het weigeren, dan blijft het toch
nog eene ernstige herinnering: «Christus
is voor u gestorven, ofschoon gij u van
Hem afkeert». Dus zoowel voor hen, die
er deel aan nemen, als voor hen, die er
geen gebruik van willen maken, is het
Heilig Avondmaal eene verkondiging van
den dood des Heeren.
2, Mij oefenen gemeenschap met Hem
door het geloof. Want het Heilig Avond-
maal is een sacrament (zie Catechismus vr.
66), een «heilig en zichtbaar waarteeken»;
maar «welke belofte van het Evangelie
wordt er door te verstaan gegeven en
verzegeld »? Is alleen het eten van het
brood en het drinken van den wijn ge-
meenschap oefenen met Hem? Neen, wij
moeten zoo vast gelooven aan hetgeen
Jezus voor ons deed, dat wij ons kunnen
verheugen over de vergeving onzer zon-
den, enz. en met die vreugde in het hart,
sterk zijn om de zonde te overwinnen en
Christus te dienen, omdat Christus zelf tot
ons in het Avondmaal spreekt: «Zoo dik-
wijls als gij van dit brood eet en uit dezen
drinkbeker drinkt, zult gij daardoor,alsdoor
een gewisse gedachtenis en pand, vermaand
en verzekerd worden van deze Mijne harte-
lijke liefde en trouw jegens u, dat Ik voor
u, daar gij anders den eeuwigen dood hadt