Boekgegevens
Titel: Lessen voor de zondagschool over het Oude en Nieuwe Testament
Deel: II: Nieuwe Testament
Auteur: Stock, Eugene
Uitgave: Rotterdam: D.A. Daamen, 1899
3e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-1149
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_206458
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Lessen voor de zondagschool over het Oude en Nieuwe Testament
Vorige scan Volgende scanScanned page
XLIX. OVER DE VER(iEVENS(;EZlNDHElD.
227
aan den anderen kant zijn er evenzeer weinige, waarbij het minder gemakkelijk
is het gewenschte doel te bereiken. De plicht om «onzen» schuldenaren te
vergeven, wordt eenvoudig erkend iets te zijn, dat vanzelf spreekt, maar schijnt
ons nooit in een bijzonder geval lot eene bepaalde handelwijze te verbinden.
«Dit geval is eene uitzondering», dringen wij aan ons geweien op; «de regel
kan hierop niet van toepassing zijn.» En kinderen vervallen even gemak-
kelijk tot zulke drogredenen als volwassenen. Elk onderwijzer weet, dat een
jongen gaarne wraak neemt: alk zal het hem betaald ze^fen» is zoo ongeveer
de gewone uitdrukking zijner gevoelens tegenover zijn kameraad.
Hier is nu, evenals in alle andere gevallen, waar plichtsvervulling onzer
menschelijke natuur zoo bijzonder moeilijk valt, eene krachtige drijfveer
noodig, welke ons dien tegenzin doet overwinnen; en om in zulk een vergevens-
gezinden, verdraagzamen geest te handelen, kan er geen krachtiger drijfveer
gevonden worden dan die, welke in het motto boven de Les wordt uitge-
drukt en nader omschreven wordt door de Gelijkenis van den Onbarm-
hartigen Dienstknecht. De onderwijzer stelle zich daarom ten doel den kin-
deren dezen beweeggrond in te prenten. Dat de Les eene uitdrukking zij van
Johannes' woorden: «Geliefden! indien God ons alzoo lief heeft gehad, zoo zijn
ook wij schuldig elkander lief te hebben».
Schets van de Les.
toorn in uw hart is. Misschien zegt gij:
«O, ik vergeef hem, natuurlijk» — maar
is het vergevensgezind om te klagen en
kwaad te stichten ?
Wanneer wij de rekenkunde leeren,
worden ons twee dingen gegeven: regels
en voorbeelden. Heden zullen wij een
regel en een voorbeeld hebben — om ons
wat te leeren? Hoe wij moeten vergeven.
I. De regel voor vergevensge-
zindheid.
Jezus heeft tot Zijne Apostelen over
«ergernissen » gesproken {vorige Les) —
ergernissen van wie? Van hen tegen an-
deren. — Wat moest daartegen gedaan
worden ? Zij moesten trachten, dat deze in
het geheel niet voorkwamen. Nu spreekt
Hij over kwade bejegeningen, die anderen
hun aandoen — hoe moeten zij zich ten
opzichte van deze gedragen?
Gij zijt door iemand beleedigd geworden;
wat doet gij? Wat wordt gewoonlijk ge-
daan? Vertelt gij niet aan iedereen hoe
slecht gij behandeld zijt? Waartoe dient
dit? Is het niet eene soort van wraak,
om aan te toonen hoe slecht hij is ? En
waarom dit? Omdat er een gevoel van
Van welke soort van vergevensgezindheid
spreekt Jezus nu? vers 35 — nvan harte».
Moet gij de zaak dan laten rusten? Neen
{Lees vers 15—20). Waarom eerst alleen
tot hem te gaan? Omdat gij hem lief hebt;
niet wilt, dat hij door zijne verkeerde
handelwijze meer schade heeft gedaan aan
zijne eigen ziel dan aan u — wilt trach-
ten hem terug te winnen door vriende-
lijke toespraken. Dat is « van harte ver-
geven » — dat is Christus'gebod in Matth.
V : 44 gehoorzamen. En indien hij ge-
hoorzaamt, hoe gelukkig is dat dan voor
u! Zie Spreuken XI: 30; Dan. XH : 3; Jak.
V : 19, 20.
Maar indien hij niet naar u hooren wil,
wat dan ? Moet gij het aan anderen zeggen ?
Ja, maar in zijne tegenwoordigheid, vers
17 — laat hun de zaak van twee zijden