Boekgegevens
Titel: Lessen voor de zondagschool over het Oude en Nieuwe Testament
Deel: II: Nieuwe Testament
Auteur: Stock, Eugene
Uitgave: Rotterdam: D.A. Daamen, 1899
3e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-1149
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_206458
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Lessen voor de zondagschool over het Oude en Nieuwe Testament
Vorige scan Volgende scanScanned page
101 XXI. EEN SABBAT TE KAPERNAUM.

Wanneer men over de navolging van Christus spreekt, vermijde men alge-
meenheden; en de ondei wijzer kan zich niet beter voorbereiden dan door te
bedenken welke kleine bewijzen van vriendelijkheid zijne eigen leerlingen
in de gelegenheid zijn te geven. Wie ijverig de huisgezinnen bezoekt, zal dit
gemakkelijk kunnen doen. Ouderen leerlingen moet men wijzen op debetrek-
king tusschen innerlijken en uiterlijken godsdienst — gebed en werk.
De verschillende welbekende toelichtingen, aan lichamelijke krankheid ont-
leend, kunnen met goed gevolg in deze Les worden gebruikt, b.v.: Wacht
een zieke tot hij beter wordt., voordat hij den dokter laat roepen? en De
knapste dokter helpt niet als gij u niet tot hem wendt — Jiet beste genees-
middel is nutteloos als het niet genomen wordt.
Zooals iu alle gevallen, waar de gebeurtenissen door meer dan één Evan-
gelist verhaald worden, moet men ook hier de overeenkomende teksten (zooals
zij hierboven opgegeven zijn) nauwkeurig vergelijken. Zulk eene vergelijking
werpt dikwijls veel licht op het verhaal.
Schets van de Les.
Jezus is nu te Kapernaüm, in de laag-
vlakte van Yieimeer {zie voorgaande Les).
Hiei- vertoeft Hij een langen tijd — niet
in een huis, dat Hem toebehoort, misschien
in dat van Petrus — niet werkzaam als
timmerman, «gaat het latid door goed
doende» — doet reizen om het meer,
naar Chorazin, Bethsaida, Magdala, enz.,
en naar de bergen in geheel Galilea —
predikt in de open lucht, leert in syna-
gogen, geneest kranken — rust nooit, en
is toch nooit moede. (Zie den Ißten tekst
om te leeren). Zien wij heden wat Hij op
éénen dag deed. Ziet Hem leerende, wer-
kende, biddende.
I. De woorden van Jezus. {Lees
vers 21—28).
(a) Zijne woorden, als van den Leeraar
der menschen. Het is Sabbat — de in-
woners van Kapernaüm komen voor de
godsdienstoefening in de synagoge bijeen
— Jaïrus (zie Mark. V : 22) en de andere
oversten en oudsten op de voornaamste
plaatsen — misschien zijn er daar nog
anderen, die wij kennen, Jaïrus' dochtertje,
de hoveling en zijn herstelde zoon, de
edelmoedige Romeinsche hoofdman, door
wien de synagoge gebouwd was (Luk.
VII : 5).
De menschen, die daar verzameld waren,
hoorden gewoonlijk de Schriften lezen en
uitleggen door de Schriftgeleerden. Maar
heden is de prediking geheel anders (zie
vers 22); geen lange, droge redeneering
over wat deze en die Rabbi dacht — deze
Leeraar spreekt op Zijn eigen gezag;
zulke «aangename woorden» — waar-
schijnlijk gelijk aan die te Nazareth {Zie
Les XIX) — geen «lasten leggende op de
schouderen der menschen»(Matth. XXIII: 4)
— geen moeilijke, ingewikkelde regels —
maar een «blijde boodschap » aan de
armen en behoeftigen (Luk. IV : 15); en
toch ook woorden van waarschuwing,
zooals van den Dooper (zie vers 15) —
de menschen moeten berouw hebben over
hunne zonde, zich bekeeren, gereed zijn
voor het nieuwe «koninkrijk» — {hier-
over aanstaanden Zondag). Hoe was
deze prediking in Nazareth ontvangen ge-
worden? — Eerst verbazing — daarna
afkeer, nijd en verachting. Hier zijn de
menschen even verbaasd, maar hebben
Jezus niet als den dorpstimmerman gekend,