Boekgegevens
Titel: Geschiedenis van het ontstaan en de ontwikkeling der Nederlandsche koloniën
Auteur: Fortanier, A.P.
Uitgave: Amsterdam: G.L. Funke, 1869
[S.l.]: Loman, Kirberger & Van Kesteren
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 295 B 29
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_206389
Onderwerp: Geschiedenis: geschiedenis van Azië, Geschiedenis: geschiedenis van Amerika
Trefwoord: Nederlandse koloniën, Geschiedenis (vorm), Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Geschiedenis van het ontstaan en de ontwikkeling der Nederlandsche koloniën
Vorige scan Volgende scanScanned page
113
waren de Balineezen onderworpen en was het verdrag hernieuwd, maar
onbegrijpelijk, alle voldoende waarborgen voor de nakoming der
verdragen waren ten eenemale verzuimd. Kort duurde dan ook de
rust. Nauwelijks was het Nederlandsche leger naar Batavia te-
ruggekeerd of op nieuw lieten zij den strandroof toe, bemoeielijkten
de bezetting en weigerden de oorlogskosten te voldoen of openlijk
gehoorzaamheid aan de Indische regeering te beloven. Dit maakte
in 1848 den tweeden tocht naar Bali noodzakelijk, die door den
Generaal van der wijck werd aangevoerd. Door ongenoegzamen
voorraad van krijgs- en mondbehoeften, eene te kleine legermacht,
onbekendheid met het terrein en onvoorzichtig voortrukken, mis-
lukte de onderneming, en werden de Nederlandsche troepen met
een zwaar verlies teruggeslagen. Andermaal werd er nu tot nieuwe
ondernemingen besloten; want de eer onzer vlag moest gehand-
haafd, de nederlaag gewroken, de overmoed der Balineezen getuch-
tigd worden; bovenal, daar deze nederlaag den ondergang van
ons geheele gezag in den Archipel bedreigde, eischte zij een schit-
rend herstel. De Generaal michiels werd in 1849 belast met den
derden tocht naar Bali, terwijl de vloot het eiland zou blokkeeren.
Michiels vertrok met een leger, dat veel sterker dan het vorige en
ruim van alles voorzien was. Hij voerde den krijg met beleid en
moed, vermeesterde eenige sterkten, en knoopte met de Vorsten
onderhandelingen aan, over hunne onderwerping. Weldra bleek
het, dat zij slechts zochten tijd te winnen, of de Nederlanders in
eene hinderlaag te lokken; waarom de Generaal michiels bevel gaf
om voort te rukken en de Vorsten van Karang-Assam en Bleling
in hunne hoofdsteden aan te vallen. Ook dit gelukte na een hard-
nekkig gevecht, waarbij de Balineezen wel 6000 man verloren.
Eindelijk moest nog de Vorst van KlongJcong onderworpen worden.
Op den marsch derwaarts werd het Nederlandsche leger onverhoeds
in de duisternis door de Balineezen overvallen, en ofschoon de
aanval werd afgeslagen, verloor het zijn' dapperen Opperbevelhebber
en trok terug. Gelukkig dat omstreeks dien zelfden tijd de nog
niet onderworpen Vorsten, onkundig van de ramp die het le-
ger getroffen had, zich bereid verklaarden om fot onderwerping te
komen. De Opperbevelhebber der Oost-Indische krijgsmacht, van
saxen-weimar, die op het eerste bericht van Batavia naar Bali was
overgekomen, om den tocht tot een goed einde te brengen, ontving,
toen hij gereed stond om op te rukken, het bericht, dat de Vorsten
8