Boekgegevens
Titel: Akkerbouw-scheikunde of Kort begrip van de scheikundige grondwaarheden, welke de landbouwer behoort te kennen, ten einde zijnen akker behoorlijk te behandelen
Auteur: Babo, Lambert von; Meijlink, Bernardus
Uitgave: Deventer: A. ter Gunne, 1849
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 1172
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_206375
Onderwerp: Landbouwwetenschappen: grondbewerking (landbouw)
Trefwoord: Landbouwchemie, Bodemchemie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Akkerbouw-scheikunde of Kort begrip van de scheikundige grondwaarheden, welke de landbouwer behoort te kennen, ten einde zijnen akker behoorlijk te behandelen
Vorige scan Volgende scanScanned page
142
liet koolzaad, behalve koolstof en stikstof, ook veel
vuurbestendige bestanddeelen noodig heeft, zoodat
eene sterke bemesting en een herhaald omploegen
van den grond moet aanbevolen worden, ten einde
deze vaste bestanddeelen zoo veel mogelijk oplos-
baar te maken. Het phosphorzuur, ofschoon in
de 'zaden voorhanden, schijnt evenwel hier eene
ondergeschikte rol te spelen, zoodat er eene ge-
noegzame hoeveelheid in den grond aanwezig
blijft, om deze plant tot eene uitnemende voor«-
vrucht voor wintergraan te maken.
Wij moeten evenwel niet uit het oog verliezen,
dat de plant, naar gelang van haar asch-gehalte,
vrij wat kalk en zwavel behoeft, en dat het al-
zoo altijd raadzaam is, om bij het telen van kool-
zaad, den grond opzettelijk van gips te voorzien,
zoo men er namelijk te weinig kalk in aantreft,
dat is: zoo zwavelzuur geen opbruisen te weeg
brengt. Ten einde de noodige zwavel aan te
brengen, kan men den mest met gier besproeijen,
die vooraf met zwavelzuur behandeld is. — Dat
de gips overigens gunstig op het koolzaad werkt,
is genoegzaam bekend.
Terwijl de koolzaadplant zeer veel oplosbare
stoffen behoeft en uit den grond opneemt, zoo kan
men aanraden, om te schrale akkers te overgieren,
en gemakkelijk laat het zich begrijpen, dat het
bijvoegen' van zwavelzuur hierbij eene goede wer-
king uitoefent. Maar het zwavelzuur moet zoo