Boekgegevens
Titel: Akkerbouw-scheikunde of Kort begrip van de scheikundige grondwaarheden, welke de landbouwer behoort te kennen, ten einde zijnen akker behoorlijk te behandelen
Auteur: Babo, Lambert von; Meijlink, Bernardus
Uitgave: Deventer: A. ter Gunne, 1849
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 1172
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_206375
Onderwerp: Landbouwwetenschappen: grondbewerking (landbouw)
Trefwoord: Landbouwchemie, Bodemchemie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Akkerbouw-scheikunde of Kort begrip van de scheikundige grondwaarheden, welke de landbouwer behoort te kennen, ten einde zijnen akker behoorlijk te behandelen
Vorige scan Volgende scanScanned page
126
kalk of gips boliandelen. Hiermede toch bereikt
men hetzelfde doel.
Een hgte zandgrond kan zeer dikwijls door het
aanvoeren van klei vruchtbaar worden gemaakt,
vooral zoo men die vooraf met afval van planten
en dieren vermengd en met aalt, des noods nog
met eenig zwavelzuur besproeid, behandeld heeft.
De uitwerking van deze klei bestaat niet alleen
in het vastmaken van den bovengrond, maar
oefent een wezenlijk mestend vermogen uit, om-
dat hare bestanddeelen opgelost worden en alzoo
ter voeding der planten dienen. Dikwerf zelfs is
klei, alzoo toegepast, werkzamer dan gewone mest.
Heeft de grond gebrek aan phosphorzuur, het-
geen men herkent aan het niet behoorlijk uitzet-
ten der korrels van het graan — zonder dat er
zich brand voordoet, welke, juist tegenovergesteld,
het aanwezen van te veel phosphorzuur doet voor-
onderstellen — dan is het zeer waarschijnlyk,
dat blaauwe leem van die soort, welke bij het
liggen in de lucht bruin wordt, of ook dat leem
met modder vermengd, eene goede werking zal
uitoefenen. Ook eene bemesting met beender-
meel, vooraf met zwavelzuur bevochtigd en eenige
dagen aan zich zelf overgelaten, is in zulk een
geval bijzonder aan te prijzen.
Werkt eene te groote hoeveelheid zuur, b.v.
van phosphorzuur, azijnzuur of zwavelzuur, welk
laatste in verbinding met het ijzer'de groene vi-