Boekgegevens
Titel: Het onderwijs in geschiedenis op de Hoogere Burgerscholen
Auteur: Alberdingk Thijm, Petrus Paul Maria
Uitgave: 's-Hertogenbosch: Henri Bogaerts, 1868
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 982
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_206358
Onderwerp: Geschiedenis: geschiedenis: algemeen
Trefwoord: Geschiedenisonderwijs, HBS
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Het onderwijs in geschiedenis op de Hoogere Burgerscholen
Vorige scan Volgende scanScanned page
28
kwamen bewaken, en den verwarden toestand der geogra-
fiesch dooreenloopende bisdommen kwamen regelen.
Een maatregel welke niet gunstig voor den zak en de
aanmatiging der groote Heeren, maar niet dan zegenrijk
voor het negen-en-negentig honderste deel der bevolking,
kon werken.
Wij zien dus reeds aan deze enkele voorbeelden, hoe
moeijelijk het is, voor een protestantsch schrijver, zelfs
die den goeden wil heeft van een onafhankelijk oordeel
te vellen en ter goeder trouw te schrijven, wat Avij wer-
kelijk veronderstellen, de waarheid van vele geschiedzaken
te vinden; en hoezeer prof. Eruin een juist oordeel heeft
uitgesproken, toen hij zeide, dat het tijd Averd de Neder-
landsche geschiedenis ook door katholieken te zien be-
Averken.
Indien de Nederlanders geen gegronder aanleiding tot
opstand hadden dan die hier AAwdt opgegeven, zoo zou
de laatste schijn huns rechts verdwijnen.
Verder blijft de inneming van den Eriel in de oogen
van velen altoos een glorierijk feit. En ieder Aveet toch,
Avat de inneniers voor eene bende Avaren. De martelaren
van Gorcum daarentegen komen natuurlijk niet in aanmer-
king. De „Spaansche tyrannijwaarvoor het l)ewijs
hoofdzakelijk in de komst en de handelingen van Al va,
gedurende zijn zesjarig verblijf wordt gezocht, moet als ver-
ontschuldiging dienen voor alles wat de niet zuiver anti-
katholieken of niet zuiver anti-spaanschgezinden vele tien-
tallen van jaren na Alvaas vertrek hebben moeten doorstaan.
Tot in de laatste publikatiën vinden wij, dat de „bijge-
loovige gehechtheid" van Philips aan de Kerk, hem in
„een bloeddorstig dwingeland" herschiep.... En „dat de
H. Kerk geen bloed begeerende duizenden door wereld-
lijken arm liet ombrengen". Maar het bleek bij de komst
van Jan Arendts, zegt mea, dat de lieden tot de godsdienst