Boekgegevens
Titel: Handboek van welgemanierdheid en zedelykheid, in karakter-schetsen: vooral ten dienste der jongelingschap
Auteur: Funke, Karl Philipp; Bruining, Gerbrand
Uitgave: Zutphen: H.C.A. Thieme, 1804-1805
Opmerking: Vert. van: Sittenspiegel für die Jugend. - 1800
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 355 E 5
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_206287
Onderwerp: Pedagogiek: terreinen van opvoeding: overige
Trefwoord: Etiquette, Moraal
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Handboek van welgemanierdheid en zedelykheid, in karakter-schetsen: vooral ten dienste der jongelingschap
Vorige scan Volgende scanScanned page
IIS «E K L A P^P E R»'
hem het zelve te ontrukken. Wil een ander'oók "be--
ginnen te fpreken, dan verheft hy zyne Item, en
zoekt, door hare fterkte, te bewerken, het geen'
dc inhoud van zyn gefprek niet vermag. Men kan den
anderen als dïin niet hooren, al hoorde men hem ook.
nog zoo veel liever, dan onzen klapper. Voor een'
derden is het een volflagen kluchtfpel, als men twee'
zul!;e menfchen , in een gezelfchap , ontmoet, en>
opmerkt, hoe zy eikanderen het woord betwisten.
Als de eene het heeft, dan geeft de andere onver*
moeid op hem acht, en wacht, met vuurige blik-
ken , af, dat hy eens uitfpuuwt, of den neus fnuiti
Want dan is hy verloren, en krygt het geluk, van>
het woord te voeren, niet weer te rug. Voor dat de
ander, door eenig toeval, gedwongen wordt, om een
oogenblik op te houden , en te zwygen.
De klapper vergeet, onder het babbelen , alles.
IJy zit asn tafel; maar is in een gefpi'ek ingewikkeld,
INu denkt hy geheel niet aan het eten. Hy praat on-
oplioudlyk voord, laat alle geregten opdragen, en'
afr-emen, zonder iets te gebruiken , en ftaat even zoa'
wederom op , als hy was gaan zitten, Hy wil, met
postwagen of fchuit, verryzen, en gaat henen, ora
zyne reeds betaalde plaats in te nemen : maar onge-
lukkig ontmoet hy , onderweg , een bekenden, wien
hy reeds voor lang wenichte te fpreken, en klapt nu
wel een uiu- lang, tot dat het liem eindelyk weJerom
invalt, dat hy op reis wilde. Nu neemt hy affcheid,
fpoedt voord. Maar de postwagen is reeds lang
afgereden of de fchuit afgevaren, en hy moet nog ee-
nigen tyd op de plaats blyven, en de vracht op
nieuw betalen. :
Tot dus ver fcheen de klapper ons een fchepfel,
dat ten minfte voor anderen, vry onfchaadlyk is; maar
by kan dikwyls ook meenig nadeel toebrengen, al doet
hy zulks ook zelden met het booze oogmerk, om hen
leed t8 doen. Daar by zoo ont^aglyk veel fpreekt,
kan