Boekgegevens
Titel: Verzameling van vaderlandsche spreekwoorden
Auteur: Martinet, J.F.
Uitgave: Amsterdam: Johannes Allart, 1807
2e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1026 F 71
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_206141
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse taalkunde
Trefwoord: Spreekwoorden, Nederlands, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Verzameling van vaderlandsche spreekwoorden
Vorige scan Volgende scanScanned page
fipreekwoorden, $7
„ maaien." Toen dit rer oore des ouden Vogels
kwam, zeide hij toe zijne jongen: „Nu is het tijd
„ van ons weg te pakken, daar de Boer zelf met
„ zijne jongens beginnen wil." .... Wist dan
de oude Vogeï niet, dat zelf het beste kruid en
dat het regte ernst is, wanneer zodanige flem zich
laac hooceu?
ao.
Hij ZAL MJJN KOFFER NIET KRUIEW,
In Holland wordt veel gereisd. Men rekent,
dat de Trekfchuiten tusfchen Haarlem en Amfler-
dam, jaarlijks, wel honderd duizend Menfchen
overbrengen. Is dac niet veel? Maar, meestal
hebben zij goederen, koffers, manden, of pak-
jes bij zich , die naar huizen of fchuiten overge-
bragt moeten worden. Vermits de Reizigers de^
zelve of niet willen, of kunnen diangeu , vindt
men overal, bij het aankomen der fchuiten,
kruiers, die gereed ftaan, voor een ftuivertje eenr
koffer of iets anders te kruien. Dan, deeze Lie-
den zien 'er allen niet even fober, gefchikt, ge-
trouw, of gehavend uit: des kiest men hem , die
best gevalt; en zegt foms rot eenen anderen : gij
zult mijn koffer niet kruien. Dit zeggen is overgt-r
nomen, om daardoor te betekenen: ik znl mij aan
hem niet vertrouwen; ik v»?iï met hem niets te
doen hebben. Hoe jammer is het, dat menaile
Hieijfcheu niet kan of. mag vertrouwen! ....
M^sr