Boekgegevens
Titel: Poëzy
Serie: Klassiek letterkundig panthéon, no. 23
Auteur: Bilderdijk-Schweickhardt, Katharina Wilhelmina
Uitgave: Schiedam: Roelants, 1854
Oorspr. uit. 1820
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 563 F 47
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_206139
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Gedichten (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Poëzy
Vorige scan Volgende scanScanned page
— 18 —
Zy fchenke eens Egaäs fchim dit blijk van huwlijksmin,
En fticht' zich zelve een naam , die dood en graf verwinn' I
De tedere Orfeus roer' door 't klagen van zijn zangen,
En doe het rotsgewelf den toon des weemoeds vangen!
Verdiende ooit huwlijkstrouw der Dichtren cythertoon,
Hier voegt hy by de glans der gouden bruiloftskroon!
Wat zeg Ik? 'tEnglendom ziet juichend naar beneden.
En lacht een liefde toe, gerijpt voor 'tzalig Eden!
Bevoorrechte! ö wat glans beftraalt uw hooggetij'!
Thands voelt gy, wat het hoogst van 's Hemels zegen zij!
Gy ziet uw disch omringd van 't nakroost van uw loten,
In weelderigen bloei ten wortel uitgefchoten,
Den ftam van Libanon in vruchtbaarheid gelijk;
En, meer dan de aard omvat, zijt ge In dien zegen rijk.
Uw vroege jeugd herleeft in 't zaad van twee geflachten i
ó Met wat kalme vreugd moogt ge op uw fterfuur wachten!
De dood ontbinde uw ftof, zy fcheidt geen wederpaar,
Wier zielen, eens ontgloeid, verfmolten in elkaar.
Wat ware een huwlijksband, dien 'tgraf vermocht te ontknopen,
En dien wy foms ten prijs van jaren weenens koopen ?
Neen! Schoon de mensch't geheim der toekomst niet doorgrondt,
Blijv' Gods genade ons borg, dat nimmer trouwverbond,
Geheiligd voor Zijn oog met onbezoedeld blaken ,
De fchrikbre hand des doods voor altoos zou ontflaken!
Verduren wy gedwee des warelds tegenfpoed!
In de eindlooze eeuwigheid wordt alle leed vergoed.
Ach! 't leven is één ftond, en drijft als wolken henen:
Naauw rijst de morgenzon, of de avond is verfchenen.
Wel, wél haar, die volhardde in d'uitvoer van den plicht,
En inflaapt zonder vrees voor 'tjongste morgenlicht!
Haar toeft de Serafyn; en, Jezus heilgenade
Voert haar in de armen weer van huwlijkskroost en gade.