Boekgegevens
Titel: Nederduitsche spraakkunst
Auteur: Weiland, Pieter
Uitgave: Dordrecht: Blussé en Van Braam, 1820
Nieuwe door den auteur zelven overziene en verb. dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 700 : 1820
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_206030
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse taalkunde
Trefwoord: Nederlands, Grammatica's (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Nederduitsche spraakkunst
Vorige scan Volgende scanScanned page
f
sf NEDERDUITSCHE'
26. Ook wordt het onderscheid tiisschen de
zacht-Jange en scherp-lange e en 0 uit de oude ver-
wantschapte talen onwederleghaar bevestigd. Men
vindt dit in het breede voorgedragen in de ver'
handcUrtg over de Nederd. sptlUng, van den Hoog-
leeraar m. siegenbkek; waarom ik, kortheidshal-
ve, derwaarts wijze C*)'
27. Hier geldt cok het gezag van velen onzer
oudste schrijveren van vroegere en latere tijden, die
het verschil der zacht-lange en scherp lange c en 0,
en inzonderheid der eerste, door eene onderschei-
dene spelling hebben aan/tewezen; daar zij, om de
scherp-lange e en 0 uit te drukken, zich van eene
dubbéie klinkletter becliendet;; terwijl men deze zelf-
de onderscheidiig zoigvnldig Wiar^enomen vindt,
in de schriften van de besten o::zer schrijveren , wel-
ke na de herstelling van onze letterkunde, op het
einde der zestiende eeuw, gebloeid hebben (f).
28. Daar het nu ontwijfelbaar zeker is, dat
er in onze taal tweederlei c en 0 plaatsvindt, waar-
van de eerste zacht, de laatste hard, of scherp uit-
gesproken wordt, en van welke de scherpe e, in
klank, aan de 1 der Grieken, of den tweeklank ei,
de scherpe 0 aan den tweeklank an eenigzins ge-
lijk is; daar het een onbetwistbare grondregel is,
dat verschillende klanken, bij het schryven, zoo
veel
(*) BI. 119 en vcrv.
(t) Zie als boven, bl. iïe en varr.