Boekgegevens
Titel: Nederduitsche spraakkunst
Auteur: Weiland, Pieter
Uitgave: Dordrecht: Blussé en Van Braam, 1820
Nieuwe door den auteur zelven overziene en verb. dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 700 : 1820
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_206030
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse taalkunde
Trefwoord: Nederlands, Grammatica's (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Nederduitsche spraakkunst
Vorige scan Volgende scanScanned page
138 nede rduitsche
(Lijdende vorm als gedrukt worden").
I
6. Over de zmengestelde werkwoorden.
359. Eindelijk moeten wij nog, chet een enkel
woord, van de zamengestelde werkwoorden gewa-
gen. Sommige werkwoorden zijn zamengesteld met
zelfstandige naamwoorden, sommige met bijwoor-
den, andere met voorzetsels. Tot de eerste be-
hooren handhaven, pluimstrijken, kielhalen, raad-
plegen; tot de andere liefkozen, weerlichten, (weder,
lichten) enz.; en tot de laatste aanspreken, hijblij'
ven, doorzetten, insltfiten, misvatten, navragen,
omloopen, tegenspreken^ uitstrekken, voorlichten, en
vele anderen; gelijk ook bedekken, geleiden, herin-
neren, ontvangen, verliezen enz.
320. Bij de eerste dezer, met voorzetselen za-
mengestelde, werkwoorden, valt de klemtoon, in de
onbepaalde wijs, op het voorzetsel, als; aanspre-
ken, bijblijven, enz.; en bij de laatste, op het za-
kelijke deel des werkwoords, als: bedékken, gelei-
den, enz. De voorzetsels, welke den nadruk der
uitspraak ontvangen, worden scheidbaar genoemd,
omdat zij, in de vervoeging, van de werkwoorden
afgescheiden worden; bij voorbeeld: aanspreken ,
ik spreek aan, sprak aan, aan te spreken, enz ; die,
welke den klemtoon niet hebben, dragen den naam
van onscheidbaar, omdat zij, in de vervoeging,
onafscheidelijk aan het werkwoord gehecht bhjven,
als: