Boekgegevens
Titel: Volapük, dat is de wereldtaal: spraakkunst
Auteur: Schleyer, Johann Martin; Bruin, Servaas de
Uitgave: 's-Gravenhage: IJkema, 1884
Arnhem: G.J. Thieme
Opmerking: Vert. van: Volapük. - 1881
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 533 H 31
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205876
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: kunstmatige wereldtalen
Trefwoord: Volapük, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Volapük, dat is de wereldtaal: spraakkunst
Vorige scan Volgende scanScanned page
[§ 18.] Om do Spaaiisohe dubbele 1 (11) af te beelden, bezige
men in Volapük |y (gelijkstaande aan „Ij" Hollandsch); en evenzoo
om de Spaansche n af te beelden worde in Volapük ny gebruikt
(gelijkstaande aan „nj" Hollandsch).
[§ 19.] qiB (Fransch en Spaansch) en ch (Italiaansch) wor-
den in Volapük eenvoudig vervangen door k; want hare uit-
spraak is niet anders.
[§ 20.] De Hollandsche (en ook de Duitsche) „v" worde in
Volapük vervangen door f; zoo ook het samengestelde letterteeken
„ph", dat immers als eene zuivere „f" klinkt (b.v. in alphabet).
[§ 21.] De klank van het samengestelde letterteeken ng
(Hollandsch en Duitsch „lara;/" enz., Engelsch „low,^" enz.) be-
staat in Volapük niet. Wil men dien klank in Volapük-schrift
afbeelden, dan bezige men daartoe eene Grieksche
[§ 22.] Om den forschen klank tsj af te beelden (zijnde de
uitspraak van de Engelsche en Spaansche „ch" en ten deele van
de Italiaansche „e") bezige ieder, die Volapük schrijft, eene c met
een haakje boven aan den kop.
[§ 23.] Alle natiën, die Volapük spreken, geven aan de j
(zonder punt er boven) in onze wereldtaal den klank „zj".
[§ 24.] In plaats van de Hollandsche j gebruikt Volapük eene
y. De j in Volapük is dus nooit eene vocaal, maar steeds eene
consonant.
[§ 25.] X w'ordt in Volapük a 11 ij d uitgesproken als „ks",
nooit als ss of enkele scherpe s.
[§ 26.] De z in Volapük heeft niets hoegenaamd van onze
Hollandsche „z", maar wordt steeds uitgesproken ts.
[§ 27.] Onze wereldtaal kent geene dubbele vocalen,
en evenmin dubbele consonanten — Volapük heeft niet
anders dan letterteekens in enkelen vorm. Dit is reeds in
§ 6 gezegd. Ook geene tweeklanken kent Volapük — overal
waar men twee vocalen naast elkander ontmoet, behooren die
elk afzonderlijk te worden uitgesproken, ieder met haren natuur-
lijken klank, derhalve:
ffeil (dat „hoogte" beteekent) uit te spreken ffe-il,
dus met den klemtoon volgens § 8 ffeü,
welke uitspraak overeenkomstig de § § 15 en 3 voor Neder-
landers afgebeeld wordt Gee-iel'.
Vergelijk ook de afgebeelde uitspraak van plied in § 5.
[§ 28.] Onze wereldtaal kent ook niet den onzuiveren klank
der als met eene o saamgesmoltene a der Engelschen en Hongaren.