Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
, 76- ARTIS DICEXDI P. I. CAP. IX.
/taec pricalim : nunc quae publice gesla sunl, videamus. —
8. Jain quantum illud est, quod in occupationibus summis num-
quam intcrmiltis studia doctrinae. — 9. De multitudine quon-
dam, quod satis est, admonui, de ohscuritate pauca dicam.. —
10. Quod ad dcflniliones hactenus, reliqua videamus.— 11. Illud ta-
men, quamquam ad cxitum festinet oratio, praetermillere nullo
modo possum. — 12. Magna sunt haec, vel potius maxima.
Jam vero quanto ma jus videbitur. ■— 13 Sed quid ego his argu-
tncnlis utor, quasi res dubia, aut obscura sit? — 14. Atque
haec obleclationis, illa necessitatis. — 15. Age vero, ne semper
forum, subscllia, rostra curiamque mcditemur.
Adjicio vulgares aliquot et breviores formas:
His adde. Acccdil his. Hue accedit, quod. Hue pertinet. Eodem
pertinet. Jam vero, quid dicam. Age vero, expUccnms nunc. His
simillimum est. liestat, iil dicam. Nunc vero super est. Nam illud
quid atlinet commemorarc. Hoc enim vere mihi dicturus videor.
Quid? quod etiam. Jam vero videamus.
j^l^i^'^ calplj'ff vib.
DE NUMERO.

numeri) proprie dicitur dimensio
'itS^f^" Ä-v^iX''- <iuaedam orationis illi suppar , qua versus efficitur. Sed
vulgo hoc nomen latius patet, et id omne co.nprehendit,
quo fit oratio auditu jucunda. Porro haec îuavitas quatuor
potissimum rebus obtinetur : sono ipso verborum, varie-
tate, vocum dimensionc, qui proprie numerus appellatur,
et ilia, quam dicunt, harmonia imitativa.
vaidgenc- 109. I. Legenda sunt verba sonantia et laevia, asperitas
"on'49. autem fugienda tum in singulis, tum in verbis continuatis.
qt. 8, s. Üt syllabae e lifteris melius sbnantibus clariores sunt, ita
verba e syllabis magis vocalia, et quo plus quodque spiritus
habet, auditu pulchrius. Et quod facit syllabarum, idem verbo-
rum quoque inter se computalio, ut aliud alii junctum melius
Sonet.