Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
DE FtGURIS. 59
Fit variis modis : 1. Accusatorem vel reum, vel unum ali-
quem ex audientibus alloquitur orator : cujus generis exempla
passim occurrunt.
2. Deum, superos, tum poëtae tum oratores compellant; sed
nec hujusmodi exempla deesse poterunt.
3. lllud audacius, cum ad mortuos sermo convertitur. Exem-
plum depromo ex Fabio, cujus utinam non praecepta tantum,
sed opera etiam eloquentiae ad nos pervenissent ! In proemio
ad lib. VI Inst, de filii morte in haec verba loquitur : .... lila
majora, conslantia, gravitas, contra dolores etiam ac mettes
Tohur, Nam quo ille animo, qua medicorum admiralione, men-
sium octo valeludinem tulil ! ut me in suprcmis consolatus est!
quam etiam deficiens jamque non nostcr, ipsum illum alienatae
mentis errorem circa solas litteras hahuitî Tuosne ego, o meae
spes inanes, lahentes oculos^ tuum fugientem spiritum vidi?
Tuum corpus frigidum exsangue complexus, animam recipere
auramque communem haurire amplius potui? dignus his cru-
ciatihus^ quos fero ; dignus his cogitationibus. Tene consulari
miper adoptione ad omnium spes honorum patris admotum, te
avunculo praeiori generum destinatum, te omnium spe Âtticae
eloquentiae candidatum, superstes parens tantum ad poenas,
amisi?
4. Maxima audacia, cum urbes, patriam, res denique inani-
mas alloquimur.
Vos enim ja?n, Âlbani tumuli atque luci, vos, inquam, implora ProMu.si
atque tcstor, vosque, Albanorum. obrutae arae^ sacrorum populi
Romani sociae et aeqiiales, quas ille, praeceps amentia, caesis
prostratisque sanctissimis lucis, substructionum insanis motibus
oppresserai : vesirae tum (cum Clodius occideretur) arae^ vestrae
religiones viguerunt, vestra vis valuit, quam ille omni scelcre
polluerai.
87. XIX. Prosopopoeia est, cum personas vel res, quasi Quia pro-
sint personae, loquentes fingimus. sopopocia.
// ^tr ir «//r«»
Hujiis species eaedem sunt quae apostrophae. ^ts-^^
1. Et adversariorum cogitationes velut secum loquentium pro- Qt.^f?^^^^,^