Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
DE OR>-ATU DICENDI IN UMVERSUM, 23
miqiic vis magna requirilur, seti prudenlia quoque et rcrum hu-
manarum peritia.
33. Verborum autem ornatus, in quo maxime artifi- Ouidprac-
. stet ornatus
Glum dicentis cernitur , non id modo efficit, ut vis et ju- verborum.
cunditas, quae in rebus est, oratione eluceat, verum etiam
ut illa , quae suopte ingenio parum delectant, velut sa-
pore quodam condita dulcescant.
1. Sunt, qui eloquendi ornalum despicientes ex rerum gravi-
tate omnia repetenda esse putent. Sed non sufficit, esse in re-
bus gravitalem, appareat necesse est. Nihil autem est aliud gra-
vis oratio, quam rei gravitas apte verbis declarata. En tibi breve
exemplum.
Verres innocentes socios morte plexerat, ne quando crimi-
num suorum testes existerent. Dixeris in hanc rem:
Verres, valde errasii^ cum piiiabas, tua delicta morte inno-
centium hommtim delcri^ aut crimina avaritiae criminibus cru-
delitatis posse extinguL
At haec ita Cicero :
Errabas ^ Verres^ et vehementer errabas ^ cum te maculas De snppi.
furtorum ct flagitiorum tuorum Sociorum innocentium sanguine
elucre arhltrahare: praeceps amcJitia ferebare., qui te existlma-
res avaritiae vulnera crudelilatis remediis passe sanare.
2. Hoc est, quod summi viri in ejusdem Ciceronis non modo
orationibus, sed epistolis quoque et dialogis sunt semper ad-
mirati, nullum esse genus rerum tam exile et obvium, quin
illius dicendi ratione suavitate quadam aspergeretur. Quo etiam
pertinet subtilis quaedam ratio imitandi. Quoniam enim artis
opera non rebus modo ipsis, sed artificio etiam, quo res perhiben-
lur, delectant; hinc fit, ut saepenumcro, non foeda quiticm, sed
obvia tamen et humilia, oratione ad vivum expressa, placeant.
Efficitur igitur in elocutione ornatus primum ex ipso ge- undeoria-
nere et junctura verborum; deinde ex nonnullis singulari-
bus ornamentis, ut tropis, figuris, periodis; postremo ex
quibusdam styli proprietatibus, ut varietate et copia : quae
singula deinceps propriis praeceptis illustranda sunt.
2.