Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
310
ARTIS DICE.>DI P. III. LIB. IV.
3. Ex judiciis , quae ad ipsam causam pertinent, praejudicii
nomen ductum est. Exemplum habes pro Mil. c. 5. Scrjuilur illud,
quod a Milonis inimicis saepissime dicitur, caedem, in qua l\ Clodius
occisus est, senatum judicasse contra rempublicam esse factam.—
Et cap C. At enim Cn, Pompejus rogatione sua et de re et de
causa judicaviL — Cf. orat. pro Cluentio paene tota.
Quid tabu-
lae.
449. III. Per tabulas intelliguntur omnia testimonia vel
scripta et signata de rebus publicis et privatis.

"alia sunt foedera publica et pacta privatorum, testamenta,
commentarii actorum , expensi datique libri, et alia id genus.
Exempla passim in Verrinis; pro Arch. 4.
Quid m ^toO. IV. In testibus generatim observandum est, num
ctanduûl^ veritatcm norint, et dicere velint.
Top. 19. Itaque in his inprimis quaeritur auctoritas , quae in virtute
inest maxime. Sed et ingeniosos, et opulentes, et aetatis spatio
probatos, dignos , quibus credatur, putant: non recte fortasse;
sed vulgi opinio mutari vix^ potest, ad eamque omnia dirigunt,
et qui judicant, et qui aestimant.
Qui refu- Ad elîdenda autem testimonia vel de toto genere tes-
part. 14. tium, quam id sit infirmum, vel de singulis testibus di-
cendum est.
lani
ii
i sii
1. Si de toto genere, ostendimus, quot sint causae, cur faliant
et fallantur homines ; argumenta rerum esse propria, testimonia
luntatum;utendumque est exemplis, quibus testibus creditum non ;
2. Contra singulos testes argumentamur vel a personis , sî
natura vani, si lèves, si cum ignominia, si spe, si iracundia, si
misericordia impuisi, si praemio, si gratia adducti; comparandique
superiore cum auctoritate testium , quibus tamen creditum non
sit: vel a dictis; saepe enim ea, quae dicta sunt, si aut incon-
stanter, aut incredibiliter dicta sunt, aut etiam aliter ab alio di-
cta, subtiliter reprehenduntur : vel denique ab aliis testibus majoris
aut saltem ejusdem auctoritatis , quos nos producimus.