Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
LIBER QUINTUS.
DE ELOQUENTIA CIVILI.
CAPCT I.
DE LOCIS ELOQUENTIAE CIVILI PROPRIIS.
hkl. Loci eloquentiae civili proprii septem sunt : Leges, Q"i »int.
praejudicia , tabulae , testes , jusjurandum , fama , tor-
menta (1).
1. In lege considerari potest, primum quando et quomodo
sit lata; deinde quae ejus vera interpretatio; tum ut hue-
usque servata sit; postremo quanta illius utilitas neces-
sitasque.
Quaerendum igitur, num lex, quae profertur, nulli altiori sit
contraria ; num ad omnia tempora et personas extensa ; annon
usu, tacente magistratu, abrogate etc. Exempla habes : pro Archia
c. 4. pro Roscio Am. c. 43. pro Cluent. c. 57.
4i8. II. Praejudicium vocatur sententia, quae aliquando
in simili aut eodem genere, aut in ea ipsa, quae agitur, Qt.5,2.
causa lata est.
L Praejudicium in genere simili profert Cicero : Neganlinlueri rioMii. 3.
lucem fas esse ci, qui a se hominem occisurn fatealur. In qua
tandem urbe hoc homines stullissimi disputant ? Nempe in ea ,
quae primum judicium dc capite vidit M. Uoratii. Sed hujusmodi
praejudicia potius ad exempla referenda.
2. Quae sunt ex eodem genere, confirmantur praecipue duobus : ot- 'b'li-
auctoritate eorum, qui pronuntiaverunt, et similitudine rerum, de
quibus quaeritur, (v. pro Archia c. 5.) ; refelluntur autem melius
ex dissimilitudine causae, quam per contumeliam judicum.
(1) Multa, quae hoe capite tractamus, in nostris judiciis usum nullum habent;
cosnoscenda tamen, ut veterum oratorum acripta intelligamus.