Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
DE ELOQUEXTIA SACRA. "283
magnam consequuntur, sed si frequentiora non sunt, et argnmenus
ad sensum populärem accommodata. cis.
1. Gencralim rationis in sacra eloquentia usus est triplex :
primus in tractatione argumentorum , quae ex theologicis locis
deprompsimus ; qui utinam minus negligatur! — alter in hoc
positus est, quod a doctrinis revelatis, tanquam a principiis pro-
fecti alia et alia inferimus, reique nostrae accommodamus ; et hoc
item frequentissime fieri decet : tertius denique, quae proprie ap-
pellantur argumenta rationis suppeditat , ea scilicet, quae philo-
sophando reperimus.
2. Haec si densantur nimium , si proprias eloquentiae sacrae
probationes paene excluserint , frigebit oratio nec animos quid-
quam langet. Quid porro sentiendum sit de orationibus , quae
his argumentis totae constant, dixi n. 415.
Illa tamen argumenta rationis, quae de vita sumpta Quae fre-
.... quentiora.
sunt, ut de praestantia virtutis, de necessitate religionis,
et similia, magis frequentari possunt; sed convenit, ea
ad Scripturae vel Patrum testimonia revocare.
In universum adnitendum est, ut oratio tota sit excitata, et
velut animata sensibus illis, qui, ut ipsa religio, rerum huma- ^
narum vim et modum excedentes, coeleste quid et aeternum
spirant.
430. II. Ad reliquam eruditionem quod attinet, liisto- Qnid de re-
iiqua erudi-
riae profanae moderatus usus licebit; reliquarum artium tione.
sit certe parcissimus; ex fabulis autem mythologicis et
poëtis perraro aliquid utiliter aut sine periculo afTertur.
Valent haec aliquantum ad ingenium oratoris excolendum, sed
aperte prolata vix unquam non dedecent sacri muneris dignita-
tem. Praeterea in omni hoc genere profanae doctrinae caveat
orator, ne vel audientium eruditioni fidat nimium, vel jactare
videatur suani.