Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
DE DISPOSITIONE. 2il
37/I-. IL Distinguendo refellimus , si quid veri, quod
inest in argumento , concedimus , aliud tamquam falsum
rejicimus.
Id facit Cicero, licet tantum praetereundo : Pro lege.
' * Man. 20.
At cnim ne quid novi fiat contra cxcmpla atque instituta
majorum. Non dicam hoc toco, majores nostras semper in pace
consuetudini, in hetto utititati parui&se, semper ad novos casus
temporum novorum consiliorum rationes accommodasse etc.
375. III. Retorquemus adversarii argumentum , cum Q^ià sit
^ rctorquere.
contra ipsum vertimus.
I/oc teneo, hic haereo, judices, hoc sum contentas ttno : Desappi.64,
omitto ac ncgtigo cetera : sua confessione induatur ac juguletur
necesse est. Qui esset, ignorabas? Speculatore?n esse suspicahare?
non quaero, qua suspicione; tua te accuso oratione : civem ro-
manum se esse dicchat.
376. Sunt etiam alii retellendi modi. Nam saepe , mis- aiii modi
' rcfeUcndi.
sis iis, quae contra nos dicuntur , adversarium vel malae
fidei, inscitiae, repugnantiae in dictis arguimus; vel vicis-
sim graviora objiciendo lacessimus ; vcl denique irridendo
aut increpando repellimus.
1. Primi generis exemplum habes n. 342. (2).
2. S. Chrysostomus quaerentibus, cur non sint amplius, qui ïioms.ad
mortuos suscitent et aegrotos sanent : Cur non sunt hodie, in-
quit, qni vilam praesentem despiciant? Mercede Deo servimus.
Vide etiam pro Mil. c. 8.
3. Cicero pro Murena Catonis et Sulpicii auctoritati nihil fere
aliud, quam sales et facetias opposuit, ita ut judicium totum
risu dissolveretur, Catoque ipse subridens : — Dii boni, excla-
maret, quam ridiculuni Consulem habenius! Alia exempla vide
de or. 2, 54-72. Sed tamen hoc totum genus anceps est et
periculosum; quo saepe etiam abutuntur ii, qui alia non ha-
bent, quae respondeant.
377. Saepe fraudulent! oratores, ut' difficilem locum fu- Fraudes.