Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
DE DISPOSITIO.NE. 2o3
quidquid deomm est, dextras dextrae jungentes, fidem obstrinxi-
mus, ut sacratas fide manus, digressi ab colloquio, extemplo
in eum armaremus? Ab hospitali mensa surgis, ad quam ter-
tins Campanorum adhibilus es ab Uannibale, ut cam ipsam
mensam cruentares hospitis sanguine? Uannibalem pater fllio
meo potui placare, filium Ilannibali non possum? Sed sit nihil
sancti, non fides, non religio, non pietas : audeantur infanda,
si non pcrniciem nobis cum scelere afferunt. Unus aggressurus
es Uannibalem? Quid illa turba lot tiberorum servorumque?
Quid in unum inlenti omnium oculi? Quid lot dextrae? torpes-
cenlne in amentia illa? Vullum ipsius llannibalis, quem armati
exercitus sustinere nequeunt, quem borrel populus Romanus,
tu sustincbis? et, alla auxilia desint, me ipsum fcrirc, corpus
meum opponentem pro corpore Hannibalis, sustincbis? Alqui per
meum pectus petendus ille tibi, transfigendusque est. Deterreri
hic sine te potius, quam illic vinci. Valeant preces apud le
meae, sicut pro te hodie valuerunt.
Alia exempla habes de suppl. c. 62. et 63. — pro Mil. et
Murena in pérorât. — S. Clirysost. in Eutrop. — Domost. Phil. I.
CAriJT \I.
DE CONFUTATIONE.
3G9. Confutatio est pars orationis, in qua contrariae gaia sit.
rationes refelluntur.
De ea quaerimus primum, quando et ubi facienda sit; deinde,
quibusnam modis fieri possit.
Aut. I.
0DA>DO ET LBI REFCT.tNDlM SIT.
370. Non semper adhibenda est refutatio. Saepe enim Sempeme
per ea ipsa, quibus nostrum propositum monstratur, ad-
versae rationes diluuntur; aut etiam ignota sunt, quae
opponuntur, audientibus, vel certe eos parum commovent,
cum tamen fortasse responsio sit difficilis.
12