Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
N DE DISPOSITIONE 235
2. Revocatur ad syliogismum hoc modo : Timor metis vel
falsus est, vel veriis; atqui si verus, diseede, ne opprima r, si
falsus, ut tandem aliquando timere desinam; ergo side timor
meus falsus, sim verus sit, discede,
Solvitur dilemma, si vel disjunctio imperfecta esse os-QuisoiT-atnr.
tenditur, vel alterutra pars infirmatur , vel totum in ad-
versarium convertitur.

1. Aut Milo insidiatus est, aut Clodius; atqui non Milo; ergo
Clodius; falsum primum, quia neuter insidiatus erat; — sed
ipsi Clodiani sic argumentati erant,
2. Aut vivet post mortem animus, aut non vivet; si vivet, Cf.desen.23.
beaius erit; si non vivet, 7ion sentiet dolorem; ergo mors non
est timenda,
3. Exemplum conversionis Aristoteles ponit : s, w.
It'peix cùx sicc rov ulou thjf^îjycpe7v* 'Eàv /jcèv yàp, ^fiy c^'-
KCtix Xéy^ç, ol ^v^pccroi as fx.i<7ij<70V(Tiv* èxv rk à'j'iKcc^ ol S-eo/.
Af/ fièv coy J^/xijyopetv, èkv fich ykp rk êiaxix Xéy^Ç, oî ^sot
ce (piXyjtjcvffiyy sà'v rk a^iKCCj o! ay^parot,
340. y. Soviles {capeîryfç) , ut ait Cicero , multas argu- Qaïd sori-
mentationes acervatim convolvit; ita sciJicet plures prono- Dedi7.2,4. ✓
sitiones jungit, ut praedicatum praecedentis fiat subjectum y^ /
sequentis, donec efficiatur conclusio , in qua subjectum ^^ ^ ^^S ^^^
primae propositionis praedicatum ultimae accipit. ^^^
Nihil esse bonum, quod non sit honestum sive laudabile, ita ^^
probat Cicero : Etenim quidquid est, quod honum sit, id expe- Tusc. 5,1.5.
tendum est; quod autem expetendum, id certe approhandum :
quod vero approharis, id gratum acceptumque habendum; ergo
ctiam dignitas ei trihuenda est; quod si ita est, laudabile sit
necesse est; bonum igitur omne laudabile.
Hoc argumentandi genus saepe solet esse fallax , atque ^ ^^
captiosum.
I. Dum enim minutatim et gradatim multa adduntur, pericu-
^osissima respondent! tela tcxitur : retexere igitur oportet et