Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
216 ARTIS DICENDI P. III. JLIB. 1.
Ibid. Hinc Antonius apud Tullium : Quod primum est dicendum,
ait, postremum soieo cogitare. Nam si quando id primum in-
venire volui, nullum mihi occurrit, nisi exile aut nugatorium
aut vulgare atque commune. — Non ideo tamen, adjicit Quin-
3,9- tilianus, eos probaverim, qui scribendum quoque prooemiuni
novissime pulant.
CAPUT M.
DE NARRATIONE.
(Qt. 4, 2.)
Qt. 311. Maxime naturale est et fieri frequentissime solet
ac debet, ut praeparato per haec, quae supra dicta sunt,
auditore, res, de qua quaeritur , indicetur. Ea est narra-
part. 9. tio. Quae a Tullio definitur rerum explicatie et quaedam
Qnid Bit. quasi sedes ac fundamentum constituendae fidei.
Quae ge- Ejus autem duo sunt genera : vel enim fit ilia , quae
proprie dicitur narratio, i. e. facti , in quo oratio versa-
tur, expositio, vel quaevis explicatio earum rerum, quibus
status quaestionis cognoscitur.
Quiddeve- 312. I. Cum Vera narratione utitur, id maxime curare
la narratio- orator debet, ut narret accommodate ad persuadendum ,
quod hoc loco inprimis quidem docendo, deinde etiam
conciliando et movendo consequetur.
Quails de- Ut igltur narratio de re tota edocere audientes possit,
«oceat. ' lucida, brevis et probabilis sit necesse est.
Qt.
1. .Sunt quidem hae virtutes aliarum quoque partium oratio-
nis; maxime tamen in hac custodiendae, quae prima auditorem
docet; in qua si acciderit, ut aut non intelligat, aut non me-
minerit, aut non credat, frustra in reliquis laborabimus.
2. Brevitatem autem in hoc ponimus, non ut minus, sed ne
plus dicatur, quam oportet : nec enim mihi unquam tanta fue-
rit cura brevitatis, ut non ea, quae credibilem faciunt exposi-
tionem, inseri velim.
3. Aliqua naturaliter sequuntur et cohaerent, ut, si bene
priora narraveris, auditor ipse, quod postea sis narraturus,