Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
DE ISVEXTIOKE, 207
2. Occurnint non raro speciosa quaedam et splendida, sed
quae ad id, quod quaeritur, niliii valent; in haec se effundere,
ejusmodi est, quem ridet poëta : Jam die. Posthume, de tribus
capellis (n. 270.). Nihilominus Quintilianus : Plerique, ait, elo- 7, i.
quentiae famam affectantes contenti sunt locis speciosis modo,
vel nihil ad probationem conferentibus.
3. Vitiosa dico non illa modo, quae nihil habent boni, sed cf. de or.
3, 76.
ea, quae, etiamsi quid habeant adjumenti, sunt tamen ejus-
modi, ut insit in iis aliquid vitii, neque tanti sit illud, quod
prodesse videatur, ut cum aliquo nialo conjungatur. — Hue
pertinent, quae vel infirmari aliqua ex parte possunt, vel sub-
tilem diffusamque tractationem requirunt; vel denique ingrata
audienti, aut minus apta sunt oratoris aetati, conditioni, fa-
cultati.
Sed ipsa etiam utilia atque firma, si, ut saepe fit, valde es bonis
multa sunt, aut aliis gravioribus consimilia, secerni arbi-
tror oportere, atque ex oratione removeri. Equidem cum
colligo argumenta causarum; non tam ea numerare soleo,
quam expendere. Ea autem sunt inter bona optima pu-
tanda, quae auditorem proximo tangunt, ejusque opinioni
animo, conditioni, aetati, praesenti statui, temporibus sunt
accommodatissima, verbo propria et tempestiva.
LIBER SECUNDUS.
DE DISP«tóITl«NE.
299. Dispositie est rerum inventarum in ordinem di- guia ait.
stributio. Ejus ratio duplex est, altera, quam afTert natu-
ra causarum, (naturalis,) altera, quae oratorum judicio et
prudentia comparatur , (artificiosa).
Naturalis dispositio in eo sita est, quod universa oratio Quao nata-
has fere in partes dividitur : exordium, narrationem, con-
firmationem, perorationem.
Nam ut aliquid ante rem dicanius, deinde ut rem expona- n,ja.
mus, post ut eam probemus noslris praesidiis confirmandis,
10