Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
ms
1
DE INVENTIONE, 197
Si patria nos delectat, cujus rci tanta est tls ac tanta na- ,
tura, ut Ithacam ittam, in asperrimis saxutis tanquam nidulum
affixam, sapientissimus vir immortalitati anteponerct; quo amore
tandem inflammati esse debemus in ejusmodi patriam, quae una
in omnibus terris domus est virtutis, imperii, dignitatis?
Cf. De suppl. 58. pro Baibo 23. An tingua. Pro Arch. 8. Quis
nostrum. 9. Ergo illi.
III. C#mparatio a pari fit, cum ex eo, quod non est a pari,
magis probabile, et tamen verum esse conceditur, colii-
gimus , alterum non minus probabile etiam concedendum
esse.
.s:
î
Neque vero, quid mihi irascare^ inteiligere possum. Si, Pro sniia i7.
eum defendo, quem tu accusas : cur tibi quoque ipsi non suc- ^
censeo, qui accusas eum, quem ego defendo? Inimicum, inquis,
accuso meum : et amicum ego defendo meum. \ \
Cf. 3. Cat. 1. Profeclo quoniam. \
Art. IX.
DE SIMILITUDINE.
284. A rerum similitudine duplici modo argumentum Argumen-
sumitur: aut enim quod in una re verum sit, in altera
simili concedendum esse dicimus ; aut rei, quam tracta-
mus, a similitudine alterius lucem inferimus.
Prius genus ad comparationeni a pari referri potest : alterum
cliam inter ornamenta ponitur (n. 03.); sed tamen non ornat
modo, verum etiam probat et movet. Quoniam enim id, a quo
simile ducitur, optime cognilum esse debet, ct plerumque etiam
sensibus usurpatur; ideo res, quam traclamus, cum eo compo-
sila, praeclare illuminalur. Atqui permulta et ea praesertim, quae
ad vitam referuntur, cum primum percepta fuerint, vera esse
inlelliguntur. Unde similitudo, licet assentiendi necessitatem non
aiïeral, aCferl tamen tacitum dissenliendi pudorem, ut :