Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
194 ARTIS DICENDI P. III. JLIB. 1.
Quis, quid, uli, per quos, quolies (1), cur, quomodo, quando.
Ut vero inteliigas, quam longe lateque pateat hic locus, per-
curre singulas hujus versiculi quaesliones in quovis delicto,
hello, vel etiam in morte, judicio extremo, in Christi nativitate
vel passione.
Oixid in 281. Argumenta ab adjunctis nonnunquam per se certa
leant. sunt, scd plerumque tantum verisimilia. Haec autem par-
I'artn. tim singula movent suo pondéré; partim, etiamsi videntur
Qt. 5, 10
esse exigua per se, multum tamen, cum sunt coacervata
vel addita aliis proficiunt. Plurimum autem valent adjunc-
ta ad rem aliunde certam augendam vel minuendam.
LiT.21,43. I. Satis certo argumento usus est Hannibal :
Dextra laevaque duo maria claudunt, Nullam, ne ad effugium
quidem, navejn hahemus. Contra Padus amnis, major ac vio-
lenlior lihodano; ab tergo Alpes urgent, vix integris vobis ac
vigenlihus transitae. Hic vincendum aut moriendum, milites, est.
2. Tullius pro Milone paene omnia ex hoc loco argumenta
deprompsit : quae verisimilia et per se singula minus valida,
Auiita tamen causam probabilem fecere.
3. Idem ab omnibus adjunctis mirifice auget ignominiam,
quam Verre praetore populus Romanus a piratis suscepit, qui
in porlum Syracusarum penetraverant. Do suppl. 37. 38.
Graviora Semper autem refert plurimum, ex adjunctis causae
dignoscenda. ^^^^^ sint graviora, ut dignoscas.
Neque enim, quae in re p.er se sunt praecipua, eadem sem-
per in quaestione, quae tractanda nobis est, vim habent maxi-
mam, et ex his ipsis alia nobis, adversario alia prosunt. Itaque
videndum, quae nobis sint amplificanda.
ART. TII.
«
DE ANTECEDEMIBl'S ET CONSEQUENTIBL'S.
Quidsint. ^82. Antecedentia et consequentia dicuntur, quae cum
re ita cobaerent, ut illa nccessario antecedant, haec ne-
cessario consequantur.
(1) Alii dicunt : quihm auxiliis.