Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
DE INYENTÏOXE. 179
Itaque in disceptatione status est illud, in quo quasi certamen
est controversiae, quod Graeci ro îcpfAfxcvov appellant, ut iu
causa Miloniana : îiler insidtas siruxeril; extra disceptationeni,
id, a cujus tractatione proprius orationis finis pendet, ut in
propositione : C/iristiis pro peccatis noslria moriuus est, verba:
pro peccatis nostrlsi siquidem talis est finis, ut hoc sit maxime
probandum.
De statu praecipit Fabius: Hoc est, uuod ante omnia (^uiddceo
^ * ' ^ praeclpiatur.
constituere in animo suo debet orator, etiamsi pro causa
plura dicturus sit, quid maxime liquero audientibus velit.
Si causa definita proposita est, in ^juo illud sit certamen
controversiae, orator inquirat; sin eligcndi facultas datur, prae-
ferat argumentum, in quo ut finis, sic status sit minime com-
munis; quare melius; Virtus summe vel constanter vel purt
amanda est, quam amanda est.
Schot. Saepe per statum quaestionis intelligunt adjuncta illa,
ex quibus, quid sit maxime quaerendum, intelligi potest.
ART, 111.
DE PROPOSITIONE.
255. Propositio est id, quod orator statuit sibique su- gaw pro-
mit audientibus persuadendum.
1. Propositio plerumque sententia est, qua aliquid affirmatur
vel negatur, ut : Virtus magis, quam doctrina colenda est;
Betluiu centra Poenos non est renovandum. — Aliquando vero
tantum materiam circumscribit, ut" : Explicabo pericula inno-
centiae.
2. Ut, quae hucusque explicavimus, uno exemplo declarentur,
in oratione Miloniana interfectio Clodii materia est; quaestio :
num jure Clodius necari potuerit; (et haec quaestio finita re-
vocatur statim in principio orationis ad infinitam : num ali-
quando privatus homo alium jure interficere possit;) finis est,
ut absolvatur Milo; propositio : jure Milo Clodium interfecit;
status : uter insidias struxerit.