Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
ARTIS DICENDI
PARS TERTIA.
DE ELOQUENTIA.
Quid Sit 246. I. Eloquentia definitur ars dicendi accommodate
*Deori,'^6i. persuadendum ; persuadere autem est, rem non solum
praeclare demonstrare, sed ad eandem etiam voluntates
eorum, qui audiunt, inllectere.
Ï, 15. Quae Quintilianuä huic definilioni opponit, ad earn explican-
dam juvant : 1. Non sola, inquit, oratio, sed etiam pecunia,
gratia, auctoritas persuadent. — At ideo Cicero : Ars, ait, di-
cendi accommodate ad persuadendum. — 2. Etiam corruptores
et adulatores oratione persuadent; non ergo eloquentiae, utpote
artis bonae, finis est persuadere. — Verum etsi id, quod quis
persuadet, malum est, non ideo facultas ipsa persuadendi de-
sinit esse bona.—3. Non semper persuadet vel optima oratio.—
Concedimus; sed ex definilione non sequitur, ut optimus orator
semper persuadeat, sed ut semper, dicat accommodate ad persua-
dendum. Id enim in aliis quoque artibus nonnullis (ut in impe-
ratoria,) observamus, finem earum non pendere a solo artificis
arbitrio et facultate. Nihilominus, si de iis loquimur, quae com-
muniter contingunt,
Quoaesti- Qualis sit orator , ex eo, quod is dicendo efficiet, po-
mandua ora-
tor. terit intelligi.
Br. °
iiiid. 1. Credit iis, quae dicuntur, qui audit oratorem; vera putat,
assentitur, probat; Odern facit oratio. Tu, artifex, quid quaeris