Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
de nistoria. 167
memoriaque dignis consilia primum, deinde acta, postea 'wa.
eventus exspectantur, et de consiliis significari, quid scri-
ptor probet; et in rebus gestis declarari, non solum quid
actum aut dictum sit, sed etiam quomodo ; et cum de
eventu dicatur, ut causae expliccntur omnes vel casus vel
sapientiae vel temeritatis ; liominumque ipsorum non solum
res gestae, sed etiam, qui fama ac nomine excellant, de
cujusque vita atque natura.
Scriptoreni, quid probet, significare, recentiores nonnulli vê-
tant, quinetiam ita scribere jubent, ut ne appareat quidem,
quam religioneni, quas vivendi rationes sequatur. Gavere qui-
dem historicus debet, ne veritalis, quamvis ccrtae et sanctae,
amore res aliter accidisse vel credat vel narret, quam reapse
acciderunt, in judicandis eliam rebus et personis pareus et
brevis esse debebit; sed ut nulla ratione, quid senliat, declaret,
non est poslulandum. Nam ul illud miltam, non esse postulan-
dum, quod fieri a nullo possit; lioc novum praeceptum ex im-
pia doctrina derivalum est, quae nullam esse veritatem ponit,
de qua hominibus satis constilerit, quamque in dubium vocare
nefas sil. Deinde, ut recte ait Blair, hoc facto historia digni- Piaei. 30.
late spoliatur sua, injucunda fit et frigida.
236. Stylus praeter diiucidam rerum demonstrationem Quissiyins.
inprimis dignitatem Iiabeat et suavitatem.
1. Dignitas non jocos solum et ineptias, sed eliam ornamen-
torum luxuriem, maxime autcm vilia quaevis et inficela ex-
cludit.
2. De suavitate TuIIius : Genus orationis, fusum alque trac- Poor.2,T5-
lum, ct cum lenitate quadam aequabili profluens, sine hac
judiciali asperitate et sine sententiarum forensium aculcis per-
sequendum est.
237. Scriptores veteres narration! frequenter oratiuncu- (î^w
. oratiynculis.
las intexere solebant: quod quidem ornamentum minfice
delectare fatentur omnes, sed plerique hodie ideo rejiciunt,
quod omnis fictio historiam dedeceat.
8.