Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
I)E EXERCITATIONIDUS. 119
Sed horum insorum, qui classici dicuntur, discentibus ^^ 'p«'»
classicis se-
nec multi simul legendi, et a nonnullis etiam plane ab- ligenai.
stinendum erit.
Nonnulli ex ipsis classicis vel vitio laborant aliquo vel certe
a coniinuni dicendi ratione longius audaciusque recessere, quos
qui temere imitantur, pro ipsorum virtutibus vitia bis vicina as-
sumunt, obscuritatem pro brevitate, tumorem pro gravitate.
Imitari soient maxime pueri, quoscunque legunt.
- '
QuarQ^ errant vehementer, qui recte saltem incipi a a quitus
incipiendum.
I
quisque, et qui credentem sibi minime fallit, legendus est
mediocrijius existimant : quinetiam diu nonnisi optimus ^^
1. Ego, ait Quintilianus, optimos quidem et statim et sem
per, sed tamen eorum candidissimum quemque et maxime ex
positum velim. Cicero, ut milii quidem videtur, et jucundus in
cipientibus quoque ct apertus est satis, nec prodesse tantum
sed eliam aniari potest, tum, quemadmodum Livius praecipit,
ut quisque erit Ciceroni simillimus.
2. Qui aliquantum profecerint, alios illos, quos dixi, scripto-
res n-oscendi causa delibent polius, quam assiduo studio |)er-
volvant. Formato autem ingenio et multa arte imbulo proderil,
hos etiam diligenter pertractare.
Vernaculorum quoque selectus ex his iisdem regulis Quid de
faciendus est, et eo quidem majori cura, quo periculosius
in hoc genere peccatur.
Ut millam periculum pielalis et morum, primum adolescen-
tes in pervolulandis vernaculis minime illud, quod dicitur; mul-
tum, non mulléi, observant, sed promiscue omnes legunt, qui
ingenio arrident, leguntque deleclandi causa, non discendi ;
deinde imperitorum judicio falluntur, ut optimos credant, vel
qui longissime a naturali simplicitate dcilexerint, vel qui cum-
maxime celebrantur.
1C5. Neque vero solum assidue, sed diligenter quoque Quomodo
et paene ad scribendi sollicitudinem legendum est. ic^endum.
6.