Boekgegevens
Titel: Nederlandsche geschiedzangen, naar tijdsorde gerangschikt en toegelicht door J. van Vloten
Auteur: Vloten, J. van
Uitgave: Amsterdam: Schadd, 1864
Nieuwe uitg; 1e uitg.: 1852
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, 113: NED 398.87
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205857
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Gedichten (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Nederlandsche geschiedzangen, naar tijdsorde gerangschikt en toegelicht door J. van Vloten
Vorige scan Volgende scanScanned page
- 371 -
Eu ous noch al gelaten al waren wy wel te vreden ^
Oft Albert en d' Infante houden heur malcontent.
Br. Ja, Ylaenderen, dats al deselfde siecte die my deert,
AYant de groote slappicheyt, die iek voor oogen sien,
Die ieyt my int herte wel bloedich en sweert,
Dat wy ons uiet als krijchlieden en biên;
Waer dattet oock sy den Geus gaeter mede voort:
dAdmirant saehmen voor de Graef met veel duysendca
vlicn,
Van schandelijcker stuck en is noyt vcel gehoort,
Soo sterck te sijn, en gaen tc loopen, fij!
Noyt cn was ick in eenighe sake soo seere ghestoort;
En by Maestrieht werdt immer gheslaghen onse ruylerij,
tOnghelnck is ous altoos nae bij.
VI. Dat meuchdy wel segghen, want dat is waer,
Soo wast met ons Spaensche galeyen ghestelt,
Die de Geusen te niet brachten allegacr;
Sy brachten ons uyt Spangiën veel gheschut en gheldt,
tEn wilt met ons uiet ziju te water oft te veldt,
Wy visschen altijdt achter 't net,
En 't schijnt, wy hebben nog soo grooteu gheweldt.
Den Geus en paster niet op, hy weet wel bot
In plaets van floreeren gaetmen ous raseeren.
Br. tls waer den Geus blijft te veldc baes,
Men laet hem alsins den poot iu steken,
By ons is poffen cn blasen met groot ghcraes ,
Die om haer betaling muyteneeren cu ziju niet dwaes,
Sy maken dat mijn lantlicn schier broot ontbreken ;
Men dreychtse, met plaecaten, te hanghen oft doodt te
steken,
Maer sy gaen noch al vastr haer ganghen ,
Veel isscr daer die iu noot ontweken,
Die sy het gheldt afdreyghen en pranghen;
De placcaten luyden wel datmense sou vangen en hangh-
Maer wy kloppen al voor eens doofmans deure, (en,
AYaerse comen, sy en hoevender niet na te verlangen,
Wat sy begheeren, sy nemen slechts haren keure,
Ist dau wonder dat ick ben in ghetreure? —