Boekgegevens
Titel: Nederlandsche geschiedzangen, naar tijdsorde gerangschikt en toegelicht door J. van Vloten
Auteur: Vloten, J. van
Uitgave: Amsterdam: Schadd, 1864
Nieuwe uitg; 1e uitg.: 1852
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, 113: NED 398.87
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205857
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Gedichten (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Nederlandsche geschiedzangen, naar tijdsorde gerangschikt en toegelicht door J. van Vloten
Vorige scan Volgende scanScanned page
— 333 —
Nu moet ick oock verclaren: Binnen de haven breet
Lach een vloot om vaeren Naer Indien al ghereet,
sConincks gheweldighe schepen Haddèn sy tot convoy,
Zy waercn daer benepen, tWas al hackelderoy.
Nochtans, al sonder beyen, Waren sy doe seer prat,
Haer schepen en galeyen Brachten sy iu hct gat;
Sint Philippus, soo sy dachten, Met seven hondert man,
Die soud' ons wel verwachten En keeren ons daervan.
Wy, als de onvervaerden, Zijn gheeomen bet naer,
Ten ancker by de Spaniaerden, Schoten dien avondt daer
Een deel gheweldighe schoten. Dit was niet haeren sin,
sMorghens heeft het haer verdroten, Ruymden sy dies bet in.
Bet in zijn sy ghcloopen, Beueifens het poinclael.
De galeyen zijn ghecroopen Onder stadt altemael;
Maer wy, sonder verdrieten, Loefden sterck aen met ghewelt,
En drevense daervan met schieten, Soo datse ruumden 't veldt.
De galeyen moesten vluchten. Al sehoten sy seer sterck,
Oock vreesselijck, sonder duchten, Wt die stadt en bolwerck,
Haer schieten was niet te deghen. Want waer sy schoten cen
schoot,
Daer schoten wy weer teghen, Soo dat haer haest verdroot.
. Doen zijn wy voortghevaren, Volghden die galleyen cort,
Die by haer schepen waren. Onder 'tpoinctacl en 'tfort,
Ghcvveldich ghinckt daer acut schieten, Daer vloogh zoo meni-
ghe loot.
Wel twee uren sonder verdrieten, Soo menich hondert schoot.
De Spaengiaerts moesten wijeken. Al sehoten sy seer lanek.
De galleyen ghinghen strijken. Al wast teghens haeren danck;
Wat vluchten konde met beven, Verlieten haer schepen met
schant,
Ses groote zijnder ghebleven, En dry staken sy in brandt.
Sanct Philippus was den eenen, Met nog twee ander groot,
Den vies-admirael te vercleenen, Wert ingheuomen bloot.
Zijn vlagh, 'tmoehtTicm wel spijten, Wert afghemckt metter
daet,
Docn hoorde men roepen en krijten Orer de gansche armaedt.
Wy, Duytsehen, als d'onvervaerden, Scliietcnde naer ponc-
tael.