Boekgegevens
Titel: Nederlandsche geschiedzangen, naar tijdsorde gerangschikt en toegelicht door J. van Vloten
Auteur: Vloten, J. van
Uitgave: Amsterdam: Schadd, 1864
Nieuwe uitg; 1e uitg.: 1852
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, 113: NED 398.87
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205857
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Gedichten (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Nederlandsche geschiedzangen, naar tijdsorde gerangschikt en toegelicht door J. van Vloten
Vorige scan Volgende scanScanned page
— 2G9 —
Menighe doedy sturtcn zijn roode bloet.
Ü Ghendt, waerdy dus niet verwoet,
Ghy en hadt dit laiet ncmmerineer begonnen.
Ie zegghe u, vestet in uwen moet.
Men zal, dueht ic, zegghen dat daer Ghent stoet; —
Want al cyst gheroet, 't en es niet ghesponnen.
O Ghendschen leeu, wat mochty doen dyneken.
Als ghy Gods tempels deet dese schänden,
Eu noeh zonet zijn dienaers allomme te eryncken.
Ja, u Conyne zelve t'ontvremdeu zyn landen!
Vremde jaghers bryughdy in zijn waranden,
O gruwelieke booshcit, niet om grondeeren!
Ghy meent, dat hy doot es of light in banden.
Neen hy ccrtcyn. God zal hem noch cxciteeren,
U vesten, u poorten zal hy destrueeren.
Al mecndijt dus wel al hebben gewonnen.
U nacct verdriet, wilt dit wel gloseeren,
Ghy cn zult niet ontgaen ziju straf grieveercn; —
Al cyst gheroct, 't en es niet ghesponnen.
O Ghendschen leeu, al hebdy u vermeten
Den gcestelicken staet te werpen onder u dauwen.
En t* eenemael te royceren, op hem verbeten,
Afbrekende cloosters van mannen en vrauwen,
Vercoopende haer huusen cn erfveu, elck mach 't anschauwen.
Neen, neen, 't en zal niet al gaen naer u intentie,
En wilt op u stercheit niet te zeer betrauwen;
God zal u noch plaghen, hoort mijn inventie.
Met oorloghe, dieren tijt, en pestilentie.
En zijn kercke oprechlcu en gratie jonnen;
Ja, gheven haer iiaer aude prccmiuentie,
U brynghende in des Conyncx obediëntie; —
Al eyst gheroct, 'ten es niet ghesponnen.
O Ghendschen leeu, ghy placht snee wit tc zyne.
Boven alle leeuwen zuver eude schoone;
Maer nu zidy besmeert mette venyne
Yan de ghedeformeerde religie, niet wcert cen boonc.
Tot alle boosheit cn maeety u niet te noóne,
Yerstckende de ghebeden cn Gods cerbaer kereken.
Och, leeukens, hoe mueghdy die zuver maecht idoone