Boekgegevens
Titel: Nederlandsche geschiedzangen, naar tijdsorde gerangschikt en toegelicht door J. van Vloten
Auteur: Vloten, J. van
Uitgave: Amsterdam: Schadd, 1864
Nieuwe uitg; 1e uitg.: 1852
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, 113: NED 398.87
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205857
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Gedichten (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Nederlandsche geschiedzangen, naar tijdsorde gerangschikt en toegelicht door J. van Vloten
Vorige scan Volgende scanScanned page
— 222 —
II.
Och, Gheudscheu leeu, clouokraoedich van ghelalc,
'IHooft van Vlaenderen in eereu ende in staten,
Hoe hebdy u zeiven verabuseert!
Gliy dynct dat ghy uzelven ghedaen hebt veel bate.
Met ketens afsluytende menighe strate.
Den prince boven den conynok hebdy hooghe ghepromoveert.
Ja, boven dat, zoo hebt ghy uzelveii zoo zeero verneert.
Dat mueght ghy ende wy met n zeere beclagen.
Ghy hebt den prince u herte ghepresenteert,
Hoe zoude men een heere tot eenighe daghen (saglien:
Meer jonste connen betooghen? — dus segghen wy sonder ver-
Den Ghendschen leeu clouckmocdich lijt groote smerte.
Omdat hy den prince ghegeven heeft zijn herte.
Oft nu den conynck van Spaignen t'uwcnt quame.
Wat zaudt ghy hem doen, dat hem zaude zijnaeughename?
Al waert dat ghy hem gaeft zeiver oft gaut, wat is'tbediet.
Oft al waert dat ghy hem gaeft, tot zijnder vrame,
Gheheel de reste van uwen lichame.
Als 'therte wech is, 't en is al niet.
Maer schijn van blyschap maect oock wel verdriet;
Aensiet den tijt, het mocht zoo wel ghebeuren.
Al is u deur 's princen comste groote blyschap gheschiet,
Dynct ghy daeromme eeuwich te zyne uut treuren?
Brugghe cn Iperen zegghen u'met doleurcu:
Den Gentschen leeuw ouz.
Clouckmoedich heeft hem oyt den Gentschen Iceu ghe-
Als 't hooft van Vlaenderen van elcken verhooght; (toocht,
Maer 't herte es wech, wat can hy maken ?
Dit seght men nu achter u, deur 't lyden ghedoocht:
Als 't herte wech es, 'tgheheele lichame verdrooght.
Uwe hooghe clouekmoedicheyt meughdy wel staken.
Deur smerte mueght ghy wei druckelick waken.
Dat ghy u herte dus hebt wech ghegheven,
Ende uwen eyghen heere hebt ghy doen versakeu.
Och, hooft van Vlaenderen, hoe waert ghy verheven!
Maer nu moet men van u zegghen met suchten en beven:
Den Gentschen leeuw, enz.