Boekgegevens
Titel: Nederlandsche geschiedzangen, naar tijdsorde gerangschikt en toegelicht door J. van Vloten
Auteur: Vloten, J. van
Uitgave: Amsterdam: Schadd, 1864
Nieuwe uitg; 1e uitg.: 1852
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, 113: NED 398.87
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205857
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Gedichten (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Nederlandsche geschiedzangen, naar tijdsorde gerangschikt en toegelicht door J. van Vloten
Vorige scan Volgende scanScanned page
— 219 —
Nict te niin eea sake iny dickmael vcrdrooteu heeft,
Dat mijn gouverneurs ghinghen nieuwen twist voorstellen —
Och, waerwt mijn kranckte meeste ghesprooten heeft! —■
Doen sy dwaterlant moê waren, mijn ghesellen,
En mijn ghehuerte doen namen te queUen,
Met roof, brandt-, en moordt, die sy overvielen subijt;
Maer eilaesen! moet ick dat nu alleen ontghcllen,
Och, ick hadder te bat af een eleynen tijt.
Dan van duytlandei-s word ick oock grootelijek benijt;
Dus elaecht elck over my, is dit niet druckich?
Och, isser gheen gracie noch eenich respijt,
Soo is mijn gheboorte wel ongeluckich!
Mijn nativiteyt is wel over seven iaren
Gemaeckt gheweest, dat mijaeti tijt sou wesen cort;
Maer mach my God noch in dit leven sparen,
lek salt haer ioonen; hoewel dat er nu wort
Met my ghespot, ghegheckt, en veel schimpdranx ghestort,
Ick ben vry wat gherustere, dan iek plcghe;
Al creech ick in lunio menighen herden hort,
tis nu reêlijck, en noch bat sou, waert dat elck swege;
Sonder twijfel, daer moet wat goeds sijn op wéghe,
Al ben ick noch wat cranck, men sal my helpen dan.
Best houw ick my stil, twaer quaet dat icx meer cregiie;
Maer suick blocyt hem doot, eer ment ghestelpeu can."
Hiernae bleef sy een maent langh in stilte groot,
Soodat sy ons thernemen hadde goên hope,
Maer haer loose bleef hert, oock hadde iaer milte noot.
Dit woumen al versueten met spaensche sirope,
Sy wert oock dickmael bcsproeyt met eenen sope,
Asperguis ghenaemt, maer twas al om niet;
Want, ghelijck den cancker, soo lach en crope
Haer vuylicheyt nae therte, dwelek haer qualyek liet
Iu stilte en in ruste; dan dmeeste verdriet
Quam haer üi dleste, doen sy scheen heel verresen,
Nochtans sy haer met veel gheleei'de beriet,
Maer sieckte van quaet aes en is niet te ghenesen.
Dus den eersten Angusti, omtrent acht uren, vroech
In den avont, rechts mettcr sonnen onderganck,
Seer subijt sy doen m een groot besucren sloech.