Boekgegevens
Titel: Nederlandsche geschiedzangen, naar tijdsorde gerangschikt en toegelicht door J. van Vloten
Auteur: Vloten, J. van
Uitgave: Amsterdam: Schadd, 1864
Nieuwe uitg; 1e uitg.: 1852
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, 113: NED 398.87
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205857
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Gedichten (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Nederlandsche geschiedzangen, naar tijdsorde gerangschikt en toegelicht door J. van Vloten
Vorige scan Volgende scanScanned page
— -6 —
Die schaccker ende zijn ghesel,
End ooek den grooten Bei,
Ecn vyer ghinghen sy stoken.
Duck dAlve mocht verdraghen niet
Den hril op zijnder neusen,
Wt Utrecht hy doen trecken liet.
Hoort al naer mijn bediet,
Thien vaendels Spaengiaerts, siet i,
Om te verstooren die Greusen.
Niet wel waeren de Spaengiaerts ghemoet,.
En Bossu bloedtgierich bevonden,
Sy traden in sommighe schepen onsoct,
Ende raeenden heel verwoet,
Te wasschen haer handen int bloet,
Dat sy in den Briele vonden.
Seer dapper jaeehden die Geusen liaer,
Aenden grondt die Spaengiaerts setten
Haer schepen dat is openbaer;
Door die kley, met grooter vaer,
Heur vaendels sy sleepten naer,
Nae Dort, wilt hierop letten.
Die Spaengiaerts, begaet, met dreck behveu.
Voor Dort sy dcerlick stonden,
En meenden in raecken alsoo saen,
Maer sy moesten buyten staen.
De borghers lietense niet ingaen.
Hoort al naer mijn vermonden.
Dc Spaengiaert quam voor llottcrdam 3 ,
Zy vonden de poorten gheslotcn;
Met verraderye, alsoo gram.
Die Si)acngiaert die poort mne nam,
Met ghedruys daer inne quam,
Dat den borghcr heeft verdroten.
Wel tweehondcrdt daer bleven doot.
Die de Spaengiaerts doorstaken,
\ Volgens Alva's brief aan Filips van 20 April J572, was Ferdinand
van Toledo gelast, Bossu, 's konings stadhouder van Holland, roet zes
liompanjiën onder lijn eigen bevel en twee van het uapelsche rcgimeiU,
in Ulrecht gelegerd, te hulp le trekken. i^Corr. de Phil. II. 245),
2 Zie lager bl. 9 aant. 3 Zie lager bl. 10.