Boekgegevens
Titel: Nederlandsche geschiedzangen, naar tijdsorde gerangschikt en toegelicht door J. van Vloten
Auteur: Vloten, J. van
Uitgave: Amsterdam: Schadd, 1864
Nieuwe uitg; 1e uitg.: 1852
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, 113: NED 398.87
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205857
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Gedichten (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Nederlandsche geschiedzangen, naar tijdsorde gerangschikt en toegelicht door J. van Vloten
Vorige scan Volgende scanScanned page
— 17G —
lEa es gheen eonste yemant crcylen.
Te Mechelen hoorde ghi doen wei. donderen.
Met menich groot stuc en bombaerde,
Stere, horribelije, dat elcken moclit verwonderen,
En mercken dat Mechelen u iiiet en spaerde,
Maer ghi bleeft achter als die vervaerde.
Verre van Mechelen, met uwen here; —
Die zeer vervaert es, die volclit van vere.
Dus porrende quaemdi te Keerberglie toe,
Daer u volck sdrossarteii wel adt eu dronc.
Nochtans moestet al branden, ie en weet hoe;
Ghi deet daer ooe wechvueren. oudt ende ionc,
Die molen ginck af, meu liep tot by Vcldoac,
Mars sonder genade toende sijn inalicie.
Daer cracht regneert, daer vUet die iusticie.
Tot Scrieck, Werchten, en tot Kotsselaer,
Vloghen die perden snel als een mugge,
Brantscattende, ende tAerscot daernae
Daer sondi ooe uwen bode acbterrugge,
Soe zijdi comen te Haecbt aen die brngge,
Daer u die mulder hielp nochtans vol drux.
Een boeve gecrijcht wel veel gheluex.
Dit was in Oostmaent den iersten dach ,
Dat glii te Haecht quaempt aen der kercken,
Want daer eu op die heye de leger lach.
Tot tsauderdaechs dat ghi den brant ginct versterken ,
Meu moechtet tot Tieldonc en Wespclaer merken,
Voer Loven ecu spiegele twas, hen opstel; —
Die hem aen een ander spiegelt die doet wel.
Dus eomende by Loven tot Bethleëm,
Daer vondi gereet menigerande maniere
Van victaelgiën, zee haddi daer den vollen slem,
Op tbescut van brantscattinghe vau viere,
Cha, cha, te Loven, boort wat ic crycire:
Broeders glü sijt gbesteret, gbi bebt wel gbescraust; -
Loven es die bruyt daert al om danst.
Maar noch gaefdi Loven eenen spiegel vry,
Want gbi gbinct baruen en blaken wedcre,
ïe Herent, te Wincssele oft daerby,