Boekgegevens
Titel: Herinnering aan Petrus de Raadt
Auteur: Kramers, J.H.
Uitgave: Rotterdam: Kramers, 1863
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 674 D 42
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205848
Onderwerp: Pedagogiek: opvoeding binnen opvoedingsinstellingen
Trefwoord: 1800-1900, Pedagogen, Bibliografieën (vorm), Raadt, Petrus de
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Herinnering aan Petrus de Raadt
Vorige scan Volgende scanScanned page
io;3
zij er twee te voorschijn. — 1'. Dat was een gevolg van
fin wijze, waarop de Koning ze hun toestond, schoor-
voetend en niet dan als gedwongen. Hij had in de
groote crisis minder koppig moeten wezen. — Tk. Wat
OU« betreft, wij zijn blijde het kwijt te wezen en
wenschten wel dat wij nimmer vereenigd \varen geM'eest.
België heeft ons veel kwaads gedaan, door het infiltreren
van het Catholieismus. En hoe staat het er au mede? —
B. Het bloeit en vaart wel. — Ik. ITet l^loeit mooi,
nu het geheel ten prooi is aan de Catholijke partij.
Hoe kunt ge een zoo slaafschen toestand bloeijend noe-
men? De Liberalen, die zich toen met de Catholijken
vereenigden, krijgen nu mooi loon naar werken ! —
Het gesprek kwam op Ierland. Bowkjnc. vond het schan-
de, dat eene zoo veel sterker Catholijke populatie in
bedwang zou gehouden worden door enkele Protestanten.
Hij was nu ])as van Constantinopel terug gekomen,
maar had daar zelfs zulk eene tvranny niet gezien. Ik
zeide, dat de geschiedenis van vele eeuwen leerde de
noodzakelijkheid van voorzigtig te zijn met een lig-
ehaam, dat geene gelijkheid verdroeg, en dat het een
te ver gedreven pliilanthropismus was de Catholijken in
Protestantsche landen gelijk te willen stellen , terwijl
de Roomsche landen zelfs geen Protestanten duldden.
Hij bragt Erankrijk als een voorbeeld van het tegendeel
bij; dat ik toegaf, maar daartegen Spanje, Portugal ,
Italië, Beijeren noemde. In den loop van dit gesprek
liet BOwiuNG zich ontvallen het Catholieismus was zoo
veel ouder dan het Protestantismus; waar ik tegen oji
stoof: hoe kunt gij, een Protestant, zoo spreken? en
waarop hij dit ook trachtte te laten vallen, zoodat dit
slechts bij vergissing schijnt geweest te zijn.