Boekgegevens
Titel: Van eigen bodem
Deel: 4e deeltje
Auteur: Honigh, Cornelis; Vos, G.J.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1895
9e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 4713
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205790
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Van eigen bodem
Vorige scan Volgende scanScanned page
»Dank je wel!" zei ik, »ik heb nooit eksteroogen gehad!"
»Eksteroogen ?" sehreemvde Janssen.
»Of nagels die naar binnen groeien, — of 's winters kou in
de voeten?" vervolgde de vreemdeling met een innemenden
glimlach, en beurtelings tegen mij en Janssen, die met opge-
spalkten mond voor ons stond, buigende.
Ik kon mij niet langer houden en proestte van lachen; want
ik had al dadelijk in den vreemdeling een rondtrekkenden
pédicure '), dien ik wel eens in Amsterdam gezien had, herkend
en legde liet nu aan Janssen uit.
Het spreekt vanzelf, dat deze, die een mal figmu' gemaakt
had, woedend werd.
Hij greep den ongelukkigen zoon van Esculaap bij den arm
en hem het kaartje van den baron, voor wien hij hem gehou-
den had, onder den neus houdende, duwde hij hem. toe:
»Eksteroogen liier, eksteroogen daar! lioe komt gij ertoe, om
u onder den naam van dezen heer bij de mensclien in te dringen?"
»Och, beste Mijnheer," steunde de vreemdeling, »ik heb pas
heden morgen de eksteroogen van den heer baron gesneden en
liij gaf mij een kaartje van hem mede, om mij bij zijne ken-
nissen in de buiu-t aan te bevelen —"
»Als gij uw knecht liadt laten uitspreken." zei ik, »zoudt ge
dat begrepen hebben, de schuld is niet aan Mijnheer, maar aan
u: ge dient hem wel excuus te vragen, dat gij hem van zijn
tijd beroofd hebt met uwe praatjes —"
»0, volstrekt niet," zei de pédicure. »Ik zal de eer hebben
binnen kort bij de dames —"
»Loop naar den —" begon Janssen, dien ik echter juist bijtijds
den mond stopte, terwijl de arme kwakzalver zich terugtrok,
al dieper en dieper buigende, zelfs voor den knecht, die, zoodra
Janssen de stem verhief, liad staan luisteren en zich ternau-
wernood verwaardigde voor den armen drommel de huisdeur te
openen.
»Die ellendeling!" bromde Janssen, toen we weder alleen
waren. »Ik had hem den nek willen breken!"
') Voetarts, likdoornsnijder.