Boekgegevens
Titel: Van eigen bodem
Deel: 4e deeltje
Auteur: Honigh, Cornelis; Vos, G.J.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1895
9e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 4713
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205790
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Van eigen bodem
Vorige scan Volgende scanScanned page
34
mijn Vader!" gilde eene stem op het dek, — liet ruwe sclieeps-
volk had deernis met den schreienden knaap.
III.
Op een somberen herfstavond van liet jiuir 100(1 kondigd(>
de klok van de Groote Kerk te Rotterdam de achtste ure aan,
en peinzende telde eene bejaarde vrouw, welke in hare kamer
de doffe tonen hoorde, di'e slagen na. Wekte liet unr bij haar
eene droevige herinnering op; liad zij op deazelfden stond eene
grievende tijding ontvangen? Het was niet onwaarschijnlijk; zij
droeg het statelijk weduwkleed dier dagen en liaar aangezicht
was in treffende overeenkomst met dat gewaad van rouwe. Een
bijbel lag opengeslagen vóór haar; indien gij over haren .schouder
hadt gezien, ge zoudt u overtuigd hebben, dat de bladen, oj»
weUce zij staarde, tot het Evangelium Lucae behoorden. Ver-
moedt gij niet, dat zij de opwekldng van den jongeling te Naïn
gelezen heeft? Een traan vloeide langs hare wangen, zij hief
hare stramme hand, om dien af te wisschen, niet van haren
schoot OJ); liet was de Heer, die tot hare gelukkiger lotgenoote
gezegd had: »En ween niet!"
Hij zou het nooit tot haar zeggen!
Eensklaps sprong de oude hond, die zich aan hare voeten
had uitgestrekt, onrustig op; gillende vloog hij naar de deur
der kamer. Daar hoorde de weduwe een ongewoon gedruisch in
de anders stille gang — het was een lichte ti'ed, eene jeugdigt^
stem!
Zoo hij het was!
Nooit had haar hart in de eerste verrukking der liefde zoo
hevig geslagen; zij bestrafte zich zelve met een weemoedigen
glimlach over hare ijdele hoop.
Hij was het!
De deur vloog open; Marten Harpertsz viel zijne moeder om
den hals; gij eischt niet, dat ik u dat wederzien schildere.
Marten Harpertsz werd later Luitenant-Admiraal van Holland
en verwierf zich een roem, zelfs door dien van Michiel Adriaansz
niet ovei'trotl'en; Joan de Witt getuigde van hem, dat hij een