Boekgegevens
Titel: De landbouwdieren: een leesboekje voor de hoogste klasse der volksschool en voor het herhalingsonderwijs
Auteur: Kars, A.
Uitgave: Gorinchem: J. Noorduyn & Zoon, 1889
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 5142
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205740
Onderwerp: Landbouwwetenschappen: zoötechniek, veeteelt: algemeen
Trefwoord: Veeteelt, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De landbouwdieren: een leesboekje voor de hoogste klasse der volksschool en voor het herhalingsonderwijs
Vorige scan Volgende scanScanned page
26
koeien, welke in de verschillende provinciën van ons land
aangefokt zijn. Dit verschil is hoofdzakelijk gelegen in den
bouw van het lichaam. Brengt men de dieren in eene
andere luchtstreek over, dan behouden zij dit verschil in
lichaamsbouw. Zulke dieren nu, welke tot dezelfde sooit
behooren, maar in lichaamsbouw verschillen en dat verschil
behouden, waar men ze ook heen voert, zegt men te behooren
tot verschillende natuurlijke rassen. Uit deze natuurlijke
rassen zijn de fokrassen ontstaan. Zoo hebben de Engelschen
bij den aanfok van paarden het daarheen weten te leiden,
dat men eene soort verkreeg, welke bizonder geschikt is als
renpaard. Eveneens heeft men in Engeland uit het rundvee
een fokras gekweekt, dat om bizondere eigenschappen hoog
staat aangeschreven, namelijk het Durham vee. Zulke fok-
rassen kan men wel naar andere landen overbrengen, maar
zullen zij hunne eigenschappen behouden, dan moeten zij op
dezelfde wijze gevoed, verpleegd en gefokt worden, als in
hun geboorteland.
De veefokker spreekt ook van slagen. Hiertoe brengt hij
de dieren van hetzelfde ras, die door hunne bizondere ken-
merken en door de toestanden op landbouwkundig gebied,
waaronder zij verkeeren, met elkander overeenkomen. Zoo
verder gaande verdeelt men naar de afkomst de slagen in
stammen. Tot den zelfden stam behooren die dieren, welke
van eene bepaalde en gelijkvormige kudde vee afkomstig
zijn. Om het bewijs te kunnen leveren, dat dieren van
zekere kudde afkomstig zijn, schrijft men den naam van
het dier in een boek met aanduiding van alle kenteekenen,
zooals naam der ouders, kleur enz. Zulk een boek noemt
men stamboek. — Bij het aanfokken zorgt men er doorgaans
voor, dat alleen dieren van denzelfden stam, van hetzelfde
slag of van hetzelfde ras met elkander paren. Op deze