Boekgegevens
Titel: Kijkjes in de historie: voor de hoogste klasse en de bibliotheek der lagere school
Auteur: Bosman, J.M.H.
Uitgave: Meppel: H. ten Brink, 1894
2e herz. en gew. dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 2192
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205733
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kijkjes in de historie: voor de hoogste klasse en de bibliotheek der lagere school
Vorige scan Volgende scanScanned page
91
de duisternis. Eindelijk schreeuwde ik nog eens uit al
mijn krachten. P]en cavalerieofficier hield stand en gaf
gehoor aan mijn smeeken. Tien minuten later legden
twee ziekendragers mij op een baar en droegen mij naar
hun verbandplaats. Het was een lazareth van de Badên-
sers. Onmiddellijk werden mij de kleederen van het lijf
gesneden en werd ik in wollen dekens gewikkeld; men
liet mij warme koffie eu wijn drinken, wat mij voor het
oogenblik zeer verkwikte. Ik kon echter volstrekt niet
slapen, kon door de drukking op de borst nauwelijks adem-
halen en mocht mij in het geheel niet bewegen; ik had
overigens ook slechts mijn rechter arm en mijn linker
been tot mijn dienst. Het was een recht treurige nacht.
Drie stervende officieren lagen om mij heen; hun kermen
en koortsachtig ijlen ging mij door merg en been. Bij het
aanbreken van den dag zag ik tien schreden van mijn
tent de amputeertafel gereed, en keek vrij onverschillig
toe, hoe de zaag van den chirurgijn door het vleesch mij-
ner wapenbroeders sneed. Bij het bezoek van den doktei-
in onze tent, vond hij mijn drie metgezellen dood en ver-
wonderde zich zeer, dat ik nog leefde. Tegen den middag
kreeg jik een plaatje aan mijn baar met No. één, wat
beteekeiule: »niet vervoerbaar op levensgevaar". Een aange-
name tijding, waarlijk! Eerst twee dagen later werd ik een half
uur verder naar Forbach gedragen, waar ik mij nog bevind.
Hoe ellendig echter zag het er destijds uit! Ik lag een
dag en twee nachten op een bos stroo op den grond.
Niemand kwam naar mij of mijn lotgenooten omzien. Een
stuk brood en een kan water met een weinig wijn ver-
mengd stond naast ons. De dokters schenen ons als
hopeloos te beschouwen, want geen enkele onderzocht of
verbond onze wonden. Daar treedt plotseling Lodewijk
"Willem August, de Kroonprins van Baden, in onze kamer.