Boekgegevens
Titel: Kijkjes in de historie: voor de hoogste klasse en de bibliotheek der lagere school
Auteur: Bosman, J.M.H.
Uitgave: Meppel: H. ten Brink, 1894
2e herz. en gew. dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 2192
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205733
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kijkjes in de historie: voor de hoogste klasse en de bibliotheek der lagere school
Vorige scan Volgende scanScanned page
J»0
zooveel bloed en lijken maakten mij woedend. Ik vlieg voor-
uit in de eerste linie der tirailleurs, om met woord en
daad mijn manschappen aan te vuren. Wij hebben de hoogte
bereikt. Daar komt in vollen ren ons kloeke kurassier-regi-
ment aansnellen om met een tlinken aanval den wijkenden
vijand te verstrooien. Om beter te kunnen zien, doe ik een
paar stappen zijwaarts en ontvang gelijktijdig een kogel in
de dij. Nog blijf ik staan, doch de heup zwelt zienderoogen
op; ik kan niet meer volgen en laat mij tei-ug dragen. On-
derwijl krijg ik nog een vijfden kogel in de linker borst,
die dwars door het lichaam vlak langs den ruggegraat uit-
vliegt. Een mijner geleiders valt gelijk met mij op den grond.
Ik blijf nog bij kennis en kruip half rollend ongeveer vijftig
schreden bergaf in een hollen weg om voor het onverpoosd
geweervuur beveiligd te zijn. Met alle kracht worstel ik
tegen de bezwijming. Een soldaat geeft mij een weinig wa-
tei'; kort te voren had ik met mijn laatsten droppel wijn
een stervenden officier gelaafd. De borst was mij als saam-
gesnoerd: ik kon nauwelijks adem halen en leed onge-
loofelijke pijn. Xa verloop van een half uur namen vier
soldaten mijner compagnie mij op hun geweren en droegen
mij een kwartier verder in een droge sloot langs den straat-
weg. Ik liad misschien een uur gelegen, toen een arts
haastig mijn kogelwonden kwam toestoppen met pluksel
en daarop ijlings verder ging. Door het vele bloedverlies
was ik zeer zwak geworden. De vallende avond en mijn
doorweekte kleeren deden mij bibberen van kou. Ik
meende te sterven en zou het gaarne gedaan hebben, over-
stelpt door zoo veel pijn en wonden. Twee officieren
naast mij hadden bereids den geest gegeven.
Cavalerie, artillerie, ordonnancen. alles joeg in volle
vaai't langs mij heen; niemand bracht hulp. Ik riep ge-
durig uit alle macht: niemand hoorde, niemand zag mij in