Boekgegevens
Titel: Kijkjes in de historie: voor de hoogste klasse en de bibliotheek der lagere school
Auteur: Bosman, J.M.H.
Uitgave: Meppel: H. ten Brink, 1894
2e herz. en gew. dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 2192
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205733
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kijkjes in de historie: voor de hoogste klasse en de bibliotheek der lagere school
Vorige scan Volgende scanScanned page
58
door de onweerstaanbare kracht van zijn bezielend woord,
drie jaren lang de onstuimige gemoederen van het door
hartstocht verblinde Frankrijk weten te betoomen. Dat
woord was meer gevreesd dan de bajonetten van een ge-
heel leger; dat woord boezemde meer ontzag in dan het
gebulder van honderd kanonnen; dat woord verscheurde
raeedoogenloos het fijnst gesponnen netwerk zijner staat-
kundige tegenstanders; aan dat woord dankte Thiers al den
invloed, dien hij ten allen tijde op zijn omgeving heeft
geoefend.
Het vermogen om zoo overredend en onweerstaanbaar
over alles te spreken kan niet uitsluitend een aangeboren
gave zijn; dat vermogen kan alleen door onvermoeide werk-
zaamheid, door ijverige studie en door gestadige oefening
verkregen worden. Het geheele leven van Thiers strekt
daarvan ten bewijze. Hetzij hij vroeger als Afgevaardigde
of Minister in de Kamer optrad, hetzij hij zich als Presi-
dent der Republiek tot de Xationale Vergadering richtte,
nooit sprak hij een belangrijke rede uit, zonder ze vooraf
met zorg opgeschreven en van buiten geleerd te hebben.
Xiet slechts eens, maar twee-, drie-, tot viermaal toe, tel-
kens na verloop van eenigen tijd, schreef hij een rede op
over hetzelfde onderwerp, zonder zijn opstellen met elkaar
te vergelijken. Eerst na de voltooiing van het laatste legde
hij ze naast elkaar en vormde daaruit de redevoering, die
hij houden zou. Aan deze zorgvuldige voorbereiding dankte
Thiers zijn logischen betoogtrant, den geregelden gedachten-
gang, de bondigheid en helderheid, waardoor zich al zijn
redeneeringen onderscheiden, al zijn het soms ook niet
veel meer dan drogredenen. Door die te voren aangewende
zorg versprak hij zich nooit en bleef, hoe ook door de
tegenpartij aangevallen, meester van het debat. Hij wist
wat hij wilde; hij zag als in een spiegel zijn geheele rede-