Boekgegevens
Titel: Kijkjes in de historie: voor de hoogste klasse en de bibliotheek der lagere school
Auteur: Bosman, J.M.H.
Uitgave: Meppel: H. ten Brink, 1894
2e herz. en gew. dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 2192
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205733
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kijkjes in de historie: voor de hoogste klasse en de bibliotheek der lagere school
Vorige scan Volgende scanScanned page
36
»Uw familie keu ik ook heel goed. Zij is onze partij
niet toegedaan, maar toch de Republiek niet vijandig. Xu
elkeen kan zich ook niet opofferen, en daarom juist ver-
baast het mij zeer, dat gij hebt kunnen besluiten, hier
genade te komen vragen voor staatsmisdadigers."
»Juist, omdat ik mij heb willen opofferen, burger Re-
presentant!"
»Hoe moet ik dat verstaan?"
»Ik had de overtuiging mijn leven te wagen door een
woord ten gunste van mijn veroordeelde vrieiulen te uiten,
(relooft gij niet, burger Representant, dat er evenveel
moed toe behoort, bij u genade te komen vragen als een
met kanonnen bezette verschansing te bestormen?"
»Dat is waar," antwoordde iiij flegmatisch. »Leven en
vrijheid berusten in de handen der Conventie. "Waarom
bedenken de dwazen dat niet? De Conventie is de stem
der natie. Ik begrijp niet, dat zoovelen haar niet willen
hooren. Evenmin kan ik zulke lieden begrijpen als uw
vrienden. Zien zij dan niet hoe wij leven? Zie rondom u:
deze eenvoudige kamer is mijn geheele rijk; mijn tafel be-
iioort aan mijn huisbaas; ik heb geene bezittingen en geen
schatten; ik heb niets anders dan hetgeen gij hier ziet.
Oeen smet kleeft op mijn leven of dat mijner vrienden;
wij leven sober en eenvoudig. Vergelijk nu daarmee de
brasserijen der emigranten in Coblenz; hoor met welke
veraciiting de Pruisen zelfs over die slemppartijen spreken,
en zeg mij dan hoe het mogelijk is, dat Fransche patriot-
ten met zulke lieden kunnen samenspannen. Aan die
misdaad hebben uw vrienden zich schuldig geniaakt."
Onder het spreken werd hij warm in zijn ijver voor de
Republiek. Ik gevoelde mij niet in staat zijn woorden te
weerleggen en vreesde het ergste voor mijn vrienden. Le-
bas bemerkte dit. Hij trad op Robespierre toe, legde zacht