Boekgegevens
Titel: Kijkjes in de historie: voor de hoogste klasse en de bibliotheek der lagere school
Auteur: Bosman, J.M.H.
Uitgave: Meppel: H. ten Brink, 1894
2e herz. en gew. dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 2192
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205733
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kijkjes in de historie: voor de hoogste klasse en de bibliotheek der lagere school
Vorige scan Volgende scanScanned page
18
het gesprek tintelde van scherts en luim, en de Koning
vooral was onuitputtelijk in beleefdheid en voorkomendheid
jegens den milden gastheer. »
Maar terwijl hier feest werd gevierd, hadden 'sKonings
ambtenaren de strengste bevelen ontvangen, alle leden der
Orde, hetzij door list of geweld, gevangen en al hun be-
zittingen in beslag te nemen. Die last werd stiptelijk vol-
voerd. Den volgenden dag reeds waren in geheel Frank-
rijk alle Tempeliers, van den Grootmeester tot het ge-
ringste lid der Orde, binnen kerkermuren opgesloten. On-
middellijk daarna werd een akte van beschuldiging tegen
hen opgemaakt. Er is haast geen misdaad te bedenken^
welke niet aan de Orde te last gelegd werd. Alle betui-
gingen van onschuld, de overtuigendste bewijzen zelfs, dat
haar leden onrechtvaardig beschuldigd werden, baatten
niets. Zij moesten schuldig zijn, en wie dit niet wilde
bekennen, werd er door foltering toe gedwongen. En wat
zoo'n foltering vermag, wanneer het lichaam gerekt en
gekneusd, de geest door vlijmende smart tot waanzin ge-
voerd wordt, moge blijken uit de bekentenis van een dezer
ongelukkigen, dat hij den Heiland aan het kruis genageld
iiad. Talloos waren dan ook de brandstapels, die in ge-
heel Frankrijk gedurende zes achtereenvolgende jaren op-
gericht werden om hun prooi te verslinden; in Parijs
alleen stierven 113 Tempeliers den vuurdood. Op den 12
Mei 1310 zag men aldaar voor de St. Antoniuspoort 54
palen tegelijk opgericht en aan elk dezer palen een onge-
lukkige gebonden. Een langzaam smeulend vuur, voort-
durend flauw gevoed, blakerde en schroeide de ledematen
der slachtoffers, en eerst, nadat deze uren lang gezengd
en gemarteld waren, werd de gloed aangewakkerd, om
een einde te maken aan het lijden der rampzaligen, die
tot hun laatsten ademtocht hun onschuld volhielden. Dit