Boekgegevens
Titel: Kijkjes in de historie: voor de hoogste klasse en de bibliotheek der lagere school
Auteur: Bosman, J.M.H.
Uitgave: Meppel: H. ten Brink, 1894
2e herz. en gew. dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 2192
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205733
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kijkjes in de historie: voor de hoogste klasse en de bibliotheek der lagere school
Vorige scan Volgende scanScanned page
11
tegen den morgenstond sluimerde hij in, zoodat hij vrij
laat ontwaakte. Nog was hij niet geheel gekleed, toen er
op zijn deur geklopt werd, en wie schetst zijn verbazing,
toen een oogenblik daarna de President zelf binnentreedt.
Met tranen in de oogen kwam de goede man op hem toe,
omvatte zijn hand en zei geroerd: »Ik heb u gisteren
avond hard liehandeld, kolonel! Ik kom u vergeving
vragen. Ik was uit mijn humeur, afgemat en doodmoe
door allerlei beslommering. Dat is gewoonlijk zoo, op Zater-
dagavond. Dan ben ik driftig als een wilde kat. Ik moet
n werkelijk wel een gorilla toegeschenen hebben, zooals
de rebellen mij afschilderen. Toen gij weg waart, heeft
het mij innig leed gedaan, dat ik u zoo behandeld had;
ik heb den geheelen nacht geen oog gesloten. En daarom
ben ik nu maar tei'stond naar de stad gereden, om mijn
schuld af te doen; gelukkig, dat ik u tiiuis getroffen heb."
»Hoe goed zijt gy. Mijnheer de President!" sprak de
kolonel geroerd.
— »Xeen, dat ben ik niet; ik was gisteren integendeel
zeer slecht, en ik zou het my nooit vergeven hebben, als
ik u dit niet gezegd had. Ach, wat was het edel van uw vrouw,
dat zij u kwam verzorgen. En gij moet wel een goed
menscii zijn, daar uw vrouw zooveel voor u ge^yaagd heeft.
De vrouwen zijn de wezenlijke besciiermengels der Natie;
heldendaden hebben ze in dezen oorlog verricht. Maar kom
nu, kolonel! Mijn lijtuig wacht aan de deur; wij zullen
8tanton gaan spreken."
In de warmste bewoordingen wist de President den Mi-
nister van Oorlog te overreden niet alleen het gevraagde
verlof toe te staan, maar ook een stoomboot l)eschikbaar
te stellen om het lijk der trouwe gade af te halen en in
staatsie naar Washington te brengen. Toen reed hij zelf
met den Kolonel naar het dok om te zien, of de bevelen