Boekgegevens
Titel: Kijkjes in de historie: voor de hoogste klasse en de bibliotheek der lagere school
Auteur: Bosman, J.M.H.
Uitgave: Meppel: H. ten Brink, 1894
2e herz. en gew. dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 2192
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205733
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kijkjes in de historie: voor de hoogste klasse en de bibliotheek der lagere school
Vorige scan Volgende scanScanned page
99
schot op den vogel. Wie ei- een voornaam deel van afschoot,
^en vleugel, den staart of den kop bijv., werd tot kapitein,
kolonel of generaal bevorderd; maar wie het laatste stuk
van den romp deed vallen, was de koning van het feest.
Zulke feesten worden jaarlijks bij gelegenheid der kermis
nog in enkele oorden van ons land en in vele streken van
Duitschland, vooral in Thuringen gevierd. Zoo'n feest vierde
ondei' anderen ook Gera, de hoofdstad van het Vorstendom
Reriss Jongere Linie, op een fraaien Juui-Zondag van het
jaar 1889.
De deelnemers aan dit feest bestonden uit de aanzien-
lijkste inwoners van Gera, die daarvoor een der grootste
uitspanningstuinen buiten de stad afgehuurd hadden. Om
aan dit feest meerderen luister bij te zetten, hadden zij
hun Vorst Hendrik LXXH met zijn gevolg zeer beleefd
uitgenoodigd er bij tegenwoordig te zijn, en Zijn Hoogheid
was welwillend genoeg aan dit vei'zoek zijner getrouwe
onderdanen te voldoen.
Vergezeld van zijn Adjudant en gevolgd door een stoet
bedienden verscheen de Vorst te midden der opgetogen
menigte, onderhield zich minzaam met iien en nam zelfs
deel aan de danspartij, die zooals gewoonlijk, o]) het vogel-
schieten volgde. Een paar uren bracht hij in dezen gezel-
ligen kring door en verwijderde zich toen, alleen door zijn
Adjudant begeleid, na herhaalde dankbetuigingen te hebben
ontvangen voor de eer, welke hij het gezelschap had aan-
gedaan. Pas was de vorst vertrokken, of de achtergeble-
ven bedienden, koetsiers, jagers en dergelijken mengden
zich onder het voorname publiek en schaarden zich mede
in de rij der dansers. Dat was te veel voor de deftige
burgerij van Gera. De Commissaris van het feest gaf den
indringers duidelijk te verstaan, dat men wel zijn Hoog-
heid en de voorname beambten, maar geenszins zijn koe^-