Boekgegevens
Titel: Eerste(-tweede) vijftigtal leerrijke verhalen ontleend van de Nederlandse spreekwoorden: ten dienste der scholen
Deel: 1e vijftigtal
Auteur: [niet beschikbaar]
Uitgave: Groningen: A.L. Scholtens, 1855
3e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 679 G 63
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205567
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Eerste(-tweede) vijftigtal leerrijke verhalen ontleend van de Nederlandse spreekwoorden: ten dienste der scholen
Vorige scan Volgende scanScanned page
nimmBc gah Cfiri^je sirö 500 bjolijft/ 50a
tcUrebcn / 300 innig tiEr0En0CBti / 30a banftBaar jjc^
boEÏh/ fllö tfian^. „©/» SEiöc 59: „alIejS fcöönt
mtj nu Ijccl fcflaancr cn aanflcnamcr tne ban boo?«
ficcn." — „l^cfi ift rjEt niet oescflö/" SEitc gaar
babcr: „na reuen fiaint sanncfcgön!" — „3!a/''
3Eibc gare mocbcr/ »na Igben fiouu bcrBIijheu!"
Vertrouwt op God! hoe oolc op aard' uw lot moog zijn:
Na onspoed schenkt Hij heil, — na regen zonneschijn!
WWW^/^/V
IV.
BETER EEN lULF EI, DAN EEN LEDIGE DOP.
In zeker dorp woonde Frans, een zeer arbeidzaam
en spaarzaam schoenmaker. Met al zijne vlijt en zui-
nigheid had hij nog groote moeite, om voor zijne,
vrouw en acht kinderen een sober bestaan te verwer-
ven. Daarom liet hij ook geenen tijd en geene gele-
genheid ongebruikt voorbijgaan, indien hij slechts
zag , dat hij iets verdienen kon , en zoo kwam het,
dal de honger Avel eens in het huis des vlijtigen
mans keek, maar niet durfde binnentreden.
Eens hoorde Frans, dat in eené zekere stad , die
tien uren van zijne woonplaats gelegen was, het leder
nagenoeg de helft lager in prijs was, dan in de stad,
waar hij het gewoon was te koopen. Zijn buurman,
die hem zeer goed kende en vertrouwen in hem stelde,
schoot hem honderd gulden voor, en nu ging de vader
met zijnen twaalfjarige zoon Hans op weg, om leder
te koopen. Al schie ijk kwamen zij aan een groot
heideveld, dat verscheidene uren lang en bijna geheel
onbewoond was. Daar zij niets bij zich hadden ,
kwelden hem na eenige uren de honger en dorst, en
eindelijk overviel hen de geeuwhonger. Met langzame i
schreden bereikten zij een armoedig huisje op het